Neben denen auf dieser Seite zu findenden Formen von comperiri (Verb im Partizip) entspricht Ihr Suchwort compertus auch noch Formen von: comperire (Verb im Partizip) | compertus (Adjektiv) | compertus (Nomen)
Kurzübersicht
| Latein | Typ | Flexionsart | Form | Deutsch |
|---|---|---|---|---|
| comperiri | Verb | I-Konjugation | Infinitiv | entdecken erfahren herausfinden (durch Untersuchung) schuldig befinden sicher wissen überprüfen |
| compertus | Verb im Partizip | I-Konjugation | Nominativ Maskulin Singular Partizip Perfekt Aktiv | Partizip von entdecken |
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comperior |
ich entdecke |
| 2. Person Singular | comperiris comperire |
du entdeckst |
| 3. Person Singular | comperitur |
er/sie/es entdeckt |
| 1. Person Plural | comperimur |
wir entdecken |
| 2. Person Plural | comperimini |
ihr entdeckt |
| 3. Person Plural | comperiuntur |
sie entdecken |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comperiar |
ich entdecke |
| 2. Person Singular | comperiaris comperiare |
du entdeckest |
| 3. Person Singular | comperiatur |
er/sie/es entdecke |
| 1. Person Plural | comperiamur |
wir entdecken |
| 2. Person Plural | comperiamini |
ihr entdecket |
| 3. Person Plural | comperiantur |
sie entdecken |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comperiebar |
ich entdeckte |
| 2. Person Singular | comperiebaris comperiebare |
du entdecktest |
| 3. Person Singular | comperiebatur |
er/sie/es entdeckte |
| 1. Person Plural | comperiebamur |
wir entdeckten |
| 2. Person Plural | comperiebamini |
ihr entdecktet |
| 3. Person Plural | comperiebantur |
sie entdeckten |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comperirer |
ich entdeckte |
| 2. Person Singular | comperireris comperirere |
du entdecktest |
| 3. Person Singular | comperiretur |
er/sie/es entdeckte |
| 1. Person Plural | comperiremur |
wir entdeckten |
| 2. Person Plural | comperiremini |
ihr entdecktet |
| 3. Person Plural | comperirentur |
sie entdeckten |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comperiar comperibor |
ich werde entdecken |
| 2. Person Singular | comperieris comperiere comperiberis |
du wirst entdecken |
| 3. Person Singular | comperietur comperiberit |
er/sie/es wird entdecken |
| 1. Person Plural | comperiemur comperibimur |
wir werden entdecken |
| 2. Person Plural | comperiemini comperibimini |
ihr werdet entdecken |
| 3. Person Plural | comperientur comperibuntur |
sie werden entdecken |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | compertus sum |
ich habe entdeckt |
| 2. Person Singular | compertus es |
du hast entdeckt |
| 3. Person Singular | compertus est |
er/sie/es hat entdeckt |
| 1. Person Plural | comperti sumus |
wir haben entdeckt |
| 2. Person Plural | comperti estis |
ihr habt entdeckt |
| 3. Person Plural | comperti sunt |
sie haben entdeckt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | compertus sim |
ich habe entdeckt |
| 2. Person Singular | compertus sis |
du habest entdeckt |
| 3. Person Singular | compertus sit |
er/sie/es habe entdeckt |
| 1. Person Plural | comperti simus |
wir haben entdeckt |
| 2. Person Plural | comperti sitis |
ihr habet entdeckt |
| 3. Person Plural | comperti sint |
sie haben entdeckt |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | compertus eram |
ich hatte entdeckt |
| 2. Person Singular | compertus eras |
du hattest entdeckt |
| 3. Person Singular | compertus erat |
er/sie/es hatte entdeckt |
| 1. Person Plural | comperti eramus |
wir hatten entdeckt |
| 2. Person Plural | comperti eratis |
ihr hattet entdeckt |
| 3. Person Plural | comperti erant |
sie hatten entdeckt |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | compertus essem |
ich hätte entdeckt |
| 2. Person Singular | compertus esses |
du hättest entdeckt |
| 3. Person Singular | compertus esset |
er/sie/es hätte entdeckt |
| 1. Person Plural | comperti essemus |
wir hätten entdeckt |
| 2. Person Plural | comperti essetis |
ihr hättet entdeckt |
| 3. Person Plural | comperti essent |
sie hätten entdeckt |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | compertus ero |
ich werde entdeckt haben |
| 2. Person Singular | compertus eris |
du wirst entdeckt haben |
| 3. Person Singular | compertus erit |
er/sie/es wird entdeckt haben |
| 1. Person Plural | comperti erimus |
wir werden entdeckt haben |
| 2. Person Plural | comperti eritis |
ihr werdet entdeckt haben |
| 3. Person Plural | comperti erunt |
sie werden entdeckt haben |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | comperiri comperirier |
entdecken |
| Vorzeitigkeit | compertus esse |
entdeckt haben |
| Nachzeitigkeit | comperturum esse |
entdecken werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | comperire |
entdecke; entdeck! |
| 2. Person Plural | comperimini |
entdeckt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | comperitor |
| 3. Person Singular | comperitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | comperiuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | comperiri comperirier |
das Entdecken |
| Genitiv | comperiendi comperiundi |
des Entdeckens |
| Dativ | comperiendo comperiundo |
dem Entdecken |
| Akkusativ | comperiendum comperiundum |
das Entdecken |
| Ablativ | comperiendo comperiundo |
durch das Entdecken |
| Vokativ | comperiende comperiunde |
Entdecken! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | comperiendus comperiundus |
comperienda comperiunda |
comperiendum comperiundum |
| Genitiv | comperiendi comperiundi |
comperiendae comperiundae |
comperiendi comperiundi |
| Dativ | comperiendo comperiundo |
comperiendae comperiundae |
comperiendo comperiundo |
| Akkusativ | comperiendum comperiundum |
comperiendam comperiundam |
comperiendum comperiundum |
| Ablativ | comperiendo comperiundo |
comperienda comperiunda |
comperiendo comperiundo |
| Vokativ | comperiende comperiunde |
comperienda comperiunda |
comperiendum comperiundum |
Plural
| Nominativ | comperiendi comperiundi |
comperiendae comperiundae |
comperienda comperiunda |
| Genitiv | comperiendorum comperiundorum |
comperiendarum comperiundarum |
comperiendorum comperiundorum |
| Dativ | comperiendis comperiundis |
comperiendis comperiundis |
comperiendis comperiundis |
| Akkusativ | comperiendos comperiundos |
comperiendas comperiundas |
comperienda comperiunda |
| Ablativ | comperiendis comperiundis |
comperiendis comperiundis |
comperiendis comperiundis |
| Vokativ | comperiendi comperiundi |
comperiendae comperiundae |
comperienda comperiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | comperiens |
comperiens |
comperiens |
| Genitiv | comperientis |
comperientis |
comperientis |
| Dativ | comperienti |
comperienti |
comperienti |
| Akkusativ | comperientem |
comperientem |
comperiens |
| Ablativ | comperienti comperiente |
comperienti comperiente |
comperienti comperiente |
| Vokativ | comperiens |
comperiens |
comperiens |
Plural
| Nominativ | comperientes |
comperientes |
comperientia |
| Genitiv | comperientium comperientum |
comperientium comperientum |
comperientium comperientum |
| Dativ | comperientibus |
comperientibus |
comperientibus |
| Akkusativ | comperientes |
comperientes |
comperientia |
| Ablativ | comperientibus |
comperientibus |
comperientibus |
| Vokativ | comperientes |
comperientes |
comperientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | compertus |
comperta |
compertum |
| Genitiv | comperti |
compertae |
comperti |
| Dativ | comperto |
compertae |
comperto |
| Akkusativ | compertum |
compertam |
compertum |
| Ablativ | comperto |
comperta |
comperto |
| Vokativ | comperte |
comperta |
compertum |
Plural
| Nominativ | comperti |
compertae |
comperta |
| Genitiv | compertorum |
compertarum |
compertorum |
| Dativ | compertis |
compertis |
compertis |
| Akkusativ | compertos |
compertas |
comperta |
| Ablativ | compertis |
compertis |
compertis |
| Vokativ | comperti |
compertae |
comperta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | comperturus |
compertura |
comperturum |
| Genitiv | comperturi |
comperturae |
comperturi |
| Dativ | comperturo |
comperturae |
comperturo |
| Akkusativ | comperturum |
comperturam |
comperturum |
| Ablativ | comperturo |
compertura |
comperturo |
| Vokativ | comperture |
compertura |
comperturum |
Plural
| Nominativ | comperturi |
comperturae |
compertura |
| Genitiv | comperturorum |
comperturarum |
comperturorum |
| Dativ | comperturis |
comperturis |
comperturis |
| Akkusativ | comperturos |
comperturas |
compertura |
| Ablativ | comperturis |
comperturis |
comperturis |
| Vokativ | comperturi |
comperturae |
compertura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| compertum |
compertu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comperior |
ich erfahre |
| 2. Person Singular | comperiris comperire |
du erfährst |
| 3. Person Singular | comperitur |
er/sie/es erfährt |
| 1. Person Plural | comperimur |
wir erfahren |
| 2. Person Plural | comperimini |
ihr erfahrt |
| 3. Person Plural | comperiuntur |
sie erfahren |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comperiar |
ich erfahre |
| 2. Person Singular | comperiaris comperiare |
du erfahrest |
| 3. Person Singular | comperiatur |
er/sie/es erfahre |
| 1. Person Plural | comperiamur |
wir erfahren |
| 2. Person Plural | comperiamini |
ihr erfahret |
| 3. Person Plural | comperiantur |
sie erfahren |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comperiebar |
ich erfuhr |
| 2. Person Singular | comperiebaris comperiebare |
du erfuhrst |
| 3. Person Singular | comperiebatur |
er/sie/es erfuhr |
| 1. Person Plural | comperiebamur |
wir erfuhren |
| 2. Person Plural | comperiebamini |
ihr erfuhrt |
| 3. Person Plural | comperiebantur |
sie erfuhren |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comperirer |
ich erführe |
| 2. Person Singular | comperireris comperirere |
du erführest |
| 3. Person Singular | comperiretur |
er/sie/es erführe |
| 1. Person Plural | comperiremur |
wir erführen |
| 2. Person Plural | comperiremini |
ihr erführet |
| 3. Person Plural | comperirentur |
sie erführen |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comperiar comperibor |
ich werde erfahren |
| 2. Person Singular | comperieris comperiere comperiberis |
du wirst erfahren |
| 3. Person Singular | comperietur comperiberit |
er/sie/es wird erfahren |
| 1. Person Plural | comperiemur comperibimur |
wir werden erfahren |
| 2. Person Plural | comperiemini comperibimini |
ihr werdet erfahren |
| 3. Person Plural | comperientur comperibuntur |
sie werden erfahren |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | compertus sum |
ich habe erfahren |
| 2. Person Singular | compertus es |
du hast erfahren |
| 3. Person Singular | compertus est |
er/sie/es hat erfahren |
| 1. Person Plural | comperti sumus |
wir haben erfahren |
| 2. Person Plural | comperti estis |
ihr habt erfahren |
| 3. Person Plural | comperti sunt |
sie haben erfahren |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | compertus sim |
ich habe erfahren |
| 2. Person Singular | compertus sis |
du habest erfahren |
| 3. Person Singular | compertus sit |
er/sie/es habe erfahren |
| 1. Person Plural | comperti simus |
wir haben erfahren |
| 2. Person Plural | comperti sitis |
ihr habet erfahren |
| 3. Person Plural | comperti sint |
sie haben erfahren |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | compertus eram |
ich hatte erfahren |
| 2. Person Singular | compertus eras |
du hattest erfahren |
| 3. Person Singular | compertus erat |
er/sie/es hatte erfahren |
| 1. Person Plural | comperti eramus |
wir hatten erfahren |
| 2. Person Plural | comperti eratis |
ihr hattet erfahren |
| 3. Person Plural | comperti erant |
sie hatten erfahren |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | compertus essem |
ich hätte erfahren |
| 2. Person Singular | compertus esses |
du hättest erfahren |
| 3. Person Singular | compertus esset |
er/sie/es hätte erfahren |
| 1. Person Plural | comperti essemus |
wir hätten erfahren |
| 2. Person Plural | comperti essetis |
ihr hättet erfahren |
| 3. Person Plural | comperti essent |
sie hätten erfahren |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | compertus ero |
ich werde erfahren haben |
| 2. Person Singular | compertus eris |
du wirst erfahren haben |
| 3. Person Singular | compertus erit |
er/sie/es wird erfahren haben |
| 1. Person Plural | comperti erimus |
wir werden erfahren haben |
| 2. Person Plural | comperti eritis |
ihr werdet erfahren haben |
| 3. Person Plural | comperti erunt |
sie werden erfahren haben |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | comperiri comperirier |
erfahren |
| Vorzeitigkeit | compertus esse |
erfahren haben |
| Nachzeitigkeit | comperturum esse |
erfahren werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | comperire |
erfahre; erfahr! |
| 2. Person Plural | comperimini |
erfahrt! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | comperitor |
| 3. Person Singular | comperitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | comperiuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | comperiri comperirier |
das Erfahren |
| Genitiv | comperiendi comperiundi |
des Erfahrens |
| Dativ | comperiendo comperiundo |
dem Erfahren |
| Akkusativ | comperiendum comperiundum |
das Erfahren |
| Ablativ | comperiendo comperiundo |
durch das Erfahren |
| Vokativ | comperiende comperiunde |
Erfahren! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | comperiendus comperiundus |
comperienda comperiunda |
comperiendum comperiundum |
| Genitiv | comperiendi comperiundi |
comperiendae comperiundae |
comperiendi comperiundi |
| Dativ | comperiendo comperiundo |
comperiendae comperiundae |
comperiendo comperiundo |
| Akkusativ | comperiendum comperiundum |
comperiendam comperiundam |
comperiendum comperiundum |
| Ablativ | comperiendo comperiundo |
comperienda comperiunda |
comperiendo comperiundo |
| Vokativ | comperiende comperiunde |
comperienda comperiunda |
comperiendum comperiundum |
Plural
| Nominativ | comperiendi comperiundi |
comperiendae comperiundae |
comperienda comperiunda |
| Genitiv | comperiendorum comperiundorum |
comperiendarum comperiundarum |
comperiendorum comperiundorum |
| Dativ | comperiendis comperiundis |
comperiendis comperiundis |
comperiendis comperiundis |
| Akkusativ | comperiendos comperiundos |
comperiendas comperiundas |
comperienda comperiunda |
| Ablativ | comperiendis comperiundis |
comperiendis comperiundis |
comperiendis comperiundis |
| Vokativ | comperiendi comperiundi |
comperiendae comperiundae |
comperienda comperiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | comperiens |
comperiens |
comperiens |
| Genitiv | comperientis |
comperientis |
comperientis |
| Dativ | comperienti |
comperienti |
comperienti |
| Akkusativ | comperientem |
comperientem |
comperiens |
| Ablativ | comperienti comperiente |
comperienti comperiente |
comperienti comperiente |
| Vokativ | comperiens |
comperiens |
comperiens |
Plural
| Nominativ | comperientes |
comperientes |
comperientia |
| Genitiv | comperientium comperientum |
comperientium comperientum |
comperientium comperientum |
| Dativ | comperientibus |
comperientibus |
comperientibus |
| Akkusativ | comperientes |
comperientes |
comperientia |
| Ablativ | comperientibus |
comperientibus |
comperientibus |
| Vokativ | comperientes |
comperientes |
comperientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | compertus |
comperta |
compertum |
| Genitiv | comperti |
compertae |
comperti |
| Dativ | comperto |
compertae |
comperto |
| Akkusativ | compertum |
compertam |
compertum |
| Ablativ | comperto |
comperta |
comperto |
| Vokativ | comperte |
comperta |
compertum |
Plural
| Nominativ | comperti |
compertae |
comperta |
| Genitiv | compertorum |
compertarum |
compertorum |
| Dativ | compertis |
compertis |
compertis |
| Akkusativ | compertos |
compertas |
comperta |
| Ablativ | compertis |
compertis |
compertis |
| Vokativ | comperti |
compertae |
comperta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | comperturus |
compertura |
comperturum |
| Genitiv | comperturi |
comperturae |
comperturi |
| Dativ | comperturo |
comperturae |
comperturo |
| Akkusativ | comperturum |
comperturam |
comperturum |
| Ablativ | comperturo |
compertura |
comperturo |
| Vokativ | comperture |
compertura |
comperturum |
Plural
| Nominativ | comperturi |
comperturae |
compertura |
| Genitiv | comperturorum |
comperturarum |
comperturorum |
| Dativ | comperturis |
comperturis |
comperturis |
| Akkusativ | comperturos |
comperturas |
compertura |
| Ablativ | comperturis |
comperturis |
comperturis |
| Vokativ | comperturi |
comperturae |
compertura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| compertum |
compertu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comperior |
|
| 2. Person Singular | comperiris comperire |
|
| 3. Person Singular | comperitur |
|
| 1. Person Plural | comperimur |
|
| 2. Person Plural | comperimini |
|
| 3. Person Plural | comperiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comperiar |
|
| 2. Person Singular | comperiaris comperiare |
|
| 3. Person Singular | comperiatur |
|
| 1. Person Plural | comperiamur |
|
| 2. Person Plural | comperiamini |
|
| 3. Person Plural | comperiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comperiebar |
|
| 2. Person Singular | comperiebaris comperiebare |
|
| 3. Person Singular | comperiebatur |
|
| 1. Person Plural | comperiebamur |
|
| 2. Person Plural | comperiebamini |
|
| 3. Person Plural | comperiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comperirer |
|
| 2. Person Singular | comperireris comperirere |
|
| 3. Person Singular | comperiretur |
|
| 1. Person Plural | comperiremur |
|
| 2. Person Plural | comperiremini |
|
| 3. Person Plural | comperirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comperiar comperibor |
|
| 2. Person Singular | comperieris comperiere comperiberis |
|
| 3. Person Singular | comperietur comperiberit |
|
| 1. Person Plural | comperiemur comperibimur |
|
| 2. Person Plural | comperiemini comperibimini |
|
| 3. Person Plural | comperientur comperibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | compertus sum |
|
| 2. Person Singular | compertus es |
|
| 3. Person Singular | compertus est |
|
| 1. Person Plural | comperti sumus |
|
| 2. Person Plural | comperti estis |
|
| 3. Person Plural | comperti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | compertus sim |
|
| 2. Person Singular | compertus sis |
|
| 3. Person Singular | compertus sit |
|
| 1. Person Plural | comperti simus |
|
| 2. Person Plural | comperti sitis |
|
| 3. Person Plural | comperti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | compertus eram |
|
| 2. Person Singular | compertus eras |
|
| 3. Person Singular | compertus erat |
|
| 1. Person Plural | comperti eramus |
|
| 2. Person Plural | comperti eratis |
|
| 3. Person Plural | comperti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | compertus essem |
|
| 2. Person Singular | compertus esses |
|
| 3. Person Singular | compertus esset |
|
| 1. Person Plural | comperti essemus |
|
| 2. Person Plural | comperti essetis |
|
| 3. Person Plural | comperti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | compertus ero |
|
| 2. Person Singular | compertus eris |
|
| 3. Person Singular | compertus erit |
|
| 1. Person Plural | comperti erimus |
|
| 2. Person Plural | comperti eritis |
|
| 3. Person Plural | comperti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | comperiri comperirier |
|
| Vorzeitigkeit | compertus esse |
|
| Nachzeitigkeit | comperturum esse |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | comperire |
! |
| 2. Person Plural | comperimini |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | comperitor |
| 3. Person Singular | comperitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | comperiuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | comperiri comperirier |
|
| Genitiv | comperiendi comperiundi |
|
| Dativ | comperiendo comperiundo |
|
| Akkusativ | comperiendum comperiundum |
|
| Ablativ | comperiendo comperiundo |
|
| Vokativ | comperiende comperiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | comperiendus comperiundus |
comperienda comperiunda |
comperiendum comperiundum |
| Genitiv | comperiendi comperiundi |
comperiendae comperiundae |
comperiendi comperiundi |
| Dativ | comperiendo comperiundo |
comperiendae comperiundae |
comperiendo comperiundo |
| Akkusativ | comperiendum comperiundum |
comperiendam comperiundam |
comperiendum comperiundum |
| Ablativ | comperiendo comperiundo |
comperienda comperiunda |
comperiendo comperiundo |
| Vokativ | comperiende comperiunde |
comperienda comperiunda |
comperiendum comperiundum |
Plural
| Nominativ | comperiendi comperiundi |
comperiendae comperiundae |
comperienda comperiunda |
| Genitiv | comperiendorum comperiundorum |
comperiendarum comperiundarum |
comperiendorum comperiundorum |
| Dativ | comperiendis comperiundis |
comperiendis comperiundis |
comperiendis comperiundis |
| Akkusativ | comperiendos comperiundos |
comperiendas comperiundas |
comperienda comperiunda |
| Ablativ | comperiendis comperiundis |
comperiendis comperiundis |
comperiendis comperiundis |
| Vokativ | comperiendi comperiundi |
comperiendae comperiundae |
comperienda comperiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | comperiens |
comperiens |
comperiens |
| Genitiv | comperientis |
comperientis |
comperientis |
| Dativ | comperienti |
comperienti |
comperienti |
| Akkusativ | comperientem |
comperientem |
comperiens |
| Ablativ | comperienti comperiente |
comperienti comperiente |
comperienti comperiente |
| Vokativ | comperiens |
comperiens |
comperiens |
Plural
| Nominativ | comperientes |
comperientes |
comperientia |
| Genitiv | comperientium comperientum |
comperientium comperientum |
comperientium comperientum |
| Dativ | comperientibus |
comperientibus |
comperientibus |
| Akkusativ | comperientes |
comperientes |
comperientia |
| Ablativ | comperientibus |
comperientibus |
comperientibus |
| Vokativ | comperientes |
comperientes |
comperientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | compertus |
comperta |
compertum |
| Genitiv | comperti |
compertae |
comperti |
| Dativ | comperto |
compertae |
comperto |
| Akkusativ | compertum |
compertam |
compertum |
| Ablativ | comperto |
comperta |
comperto |
| Vokativ | comperte |
comperta |
compertum |
Plural
| Nominativ | comperti |
compertae |
comperta |
| Genitiv | compertorum |
compertarum |
compertorum |
| Dativ | compertis |
compertis |
compertis |
| Akkusativ | compertos |
compertas |
comperta |
| Ablativ | compertis |
compertis |
compertis |
| Vokativ | comperti |
compertae |
comperta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | comperturus |
compertura |
comperturum |
| Genitiv | comperturi |
comperturae |
comperturi |
| Dativ | comperturo |
comperturae |
comperturo |
| Akkusativ | comperturum |
comperturam |
comperturum |
| Ablativ | comperturo |
compertura |
comperturo |
| Vokativ | comperture |
compertura |
comperturum |
Plural
| Nominativ | comperturi |
comperturae |
compertura |
| Genitiv | comperturorum |
comperturarum |
comperturorum |
| Dativ | comperturis |
comperturis |
comperturis |
| Akkusativ | comperturos |
comperturas |
compertura |
| Ablativ | comperturis |
comperturis |
comperturis |
| Vokativ | comperturi |
comperturae |
compertura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| compertum |
compertu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comperior |
|
| 2. Person Singular | comperiris comperire |
|
| 3. Person Singular | comperitur |
|
| 1. Person Plural | comperimur |
|
| 2. Person Plural | comperimini |
|
| 3. Person Plural | comperiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comperiar |
|
| 2. Person Singular | comperiaris comperiare |
|
| 3. Person Singular | comperiatur |
|
| 1. Person Plural | comperiamur |
|
| 2. Person Plural | comperiamini |
|
| 3. Person Plural | comperiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comperiebar |
|
| 2. Person Singular | comperiebaris comperiebare |
|
| 3. Person Singular | comperiebatur |
|
| 1. Person Plural | comperiebamur |
|
| 2. Person Plural | comperiebamini |
|
| 3. Person Plural | comperiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comperirer |
|
| 2. Person Singular | comperireris comperirere |
|
| 3. Person Singular | comperiretur |
|
| 1. Person Plural | comperiremur |
|
| 2. Person Plural | comperiremini |
|
| 3. Person Plural | comperirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comperiar comperibor |
|
| 2. Person Singular | comperieris comperiere comperiberis |
|
| 3. Person Singular | comperietur comperiberit |
|
| 1. Person Plural | comperiemur comperibimur |
|
| 2. Person Plural | comperiemini comperibimini |
|
| 3. Person Plural | comperientur comperibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | compertus sum |
|
| 2. Person Singular | compertus es |
|
| 3. Person Singular | compertus est |
|
| 1. Person Plural | comperti sumus |
|
| 2. Person Plural | comperti estis |
|
| 3. Person Plural | comperti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | compertus sim |
|
| 2. Person Singular | compertus sis |
|
| 3. Person Singular | compertus sit |
|
| 1. Person Plural | comperti simus |
|
| 2. Person Plural | comperti sitis |
|
| 3. Person Plural | comperti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | compertus eram |
|
| 2. Person Singular | compertus eras |
|
| 3. Person Singular | compertus erat |
|
| 1. Person Plural | comperti eramus |
|
| 2. Person Plural | comperti eratis |
|
| 3. Person Plural | comperti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | compertus essem |
|
| 2. Person Singular | compertus esses |
|
| 3. Person Singular | compertus esset |
|
| 1. Person Plural | comperti essemus |
|
| 2. Person Plural | comperti essetis |
|
| 3. Person Plural | comperti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | compertus ero |
|
| 2. Person Singular | compertus eris |
|
| 3. Person Singular | compertus erit |
|
| 1. Person Plural | comperti erimus |
|
| 2. Person Plural | comperti eritis |
|
| 3. Person Plural | comperti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | comperiri comperirier |
|
| Vorzeitigkeit | compertus esse |
|
| Nachzeitigkeit | comperturum esse |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | comperire |
! |
| 2. Person Plural | comperimini |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | comperitor |
| 3. Person Singular | comperitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | comperiuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | comperiri comperirier |
|
| Genitiv | comperiendi comperiundi |
|
| Dativ | comperiendo comperiundo |
|
| Akkusativ | comperiendum comperiundum |
|
| Ablativ | comperiendo comperiundo |
|
| Vokativ | comperiende comperiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | comperiendus comperiundus |
comperienda comperiunda |
comperiendum comperiundum |
| Genitiv | comperiendi comperiundi |
comperiendae comperiundae |
comperiendi comperiundi |
| Dativ | comperiendo comperiundo |
comperiendae comperiundae |
comperiendo comperiundo |
| Akkusativ | comperiendum comperiundum |
comperiendam comperiundam |
comperiendum comperiundum |
| Ablativ | comperiendo comperiundo |
comperienda comperiunda |
comperiendo comperiundo |
| Vokativ | comperiende comperiunde |
comperienda comperiunda |
comperiendum comperiundum |
Plural
| Nominativ | comperiendi comperiundi |
comperiendae comperiundae |
comperienda comperiunda |
| Genitiv | comperiendorum comperiundorum |
comperiendarum comperiundarum |
comperiendorum comperiundorum |
| Dativ | comperiendis comperiundis |
comperiendis comperiundis |
comperiendis comperiundis |
| Akkusativ | comperiendos comperiundos |
comperiendas comperiundas |
comperienda comperiunda |
| Ablativ | comperiendis comperiundis |
comperiendis comperiundis |
comperiendis comperiundis |
| Vokativ | comperiendi comperiundi |
comperiendae comperiundae |
comperienda comperiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | comperiens |
comperiens |
comperiens |
| Genitiv | comperientis |
comperientis |
comperientis |
| Dativ | comperienti |
comperienti |
comperienti |
| Akkusativ | comperientem |
comperientem |
comperiens |
| Ablativ | comperienti comperiente |
comperienti comperiente |
comperienti comperiente |
| Vokativ | comperiens |
comperiens |
comperiens |
Plural
| Nominativ | comperientes |
comperientes |
comperientia |
| Genitiv | comperientium comperientum |
comperientium comperientum |
comperientium comperientum |
| Dativ | comperientibus |
comperientibus |
comperientibus |
| Akkusativ | comperientes |
comperientes |
comperientia |
| Ablativ | comperientibus |
comperientibus |
comperientibus |
| Vokativ | comperientes |
comperientes |
comperientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | compertus |
comperta |
compertum |
| Genitiv | comperti |
compertae |
comperti |
| Dativ | comperto |
compertae |
comperto |
| Akkusativ | compertum |
compertam |
compertum |
| Ablativ | comperto |
comperta |
comperto |
| Vokativ | comperte |
comperta |
compertum |
Plural
| Nominativ | comperti |
compertae |
comperta |
| Genitiv | compertorum |
compertarum |
compertorum |
| Dativ | compertis |
compertis |
compertis |
| Akkusativ | compertos |
compertas |
comperta |
| Ablativ | compertis |
compertis |
compertis |
| Vokativ | comperti |
compertae |
comperta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | comperturus |
compertura |
comperturum |
| Genitiv | comperturi |
comperturae |
comperturi |
| Dativ | comperturo |
comperturae |
comperturo |
| Akkusativ | comperturum |
comperturam |
comperturum |
| Ablativ | comperturo |
compertura |
comperturo |
| Vokativ | comperture |
compertura |
comperturum |
Plural
| Nominativ | comperturi |
comperturae |
compertura |
| Genitiv | comperturorum |
comperturarum |
comperturorum |
| Dativ | comperturis |
comperturis |
comperturis |
| Akkusativ | comperturos |
comperturas |
compertura |
| Ablativ | comperturis |
comperturis |
comperturis |
| Vokativ | comperturi |
comperturae |
compertura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| compertum |
compertu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comperior |
|
| 2. Person Singular | comperiris comperire |
|
| 3. Person Singular | comperitur |
|
| 1. Person Plural | comperimur |
|
| 2. Person Plural | comperimini |
|
| 3. Person Plural | comperiuntur |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comperiar |
|
| 2. Person Singular | comperiaris comperiare |
|
| 3. Person Singular | comperiatur |
|
| 1. Person Plural | comperiamur |
|
| 2. Person Plural | comperiamini |
|
| 3. Person Plural | comperiantur |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comperiebar |
|
| 2. Person Singular | comperiebaris comperiebare |
|
| 3. Person Singular | comperiebatur |
|
| 1. Person Plural | comperiebamur |
|
| 2. Person Plural | comperiebamini |
|
| 3. Person Plural | comperiebantur |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comperirer |
|
| 2. Person Singular | comperireris comperirere |
|
| 3. Person Singular | comperiretur |
|
| 1. Person Plural | comperiremur |
|
| 2. Person Plural | comperiremini |
|
| 3. Person Plural | comperirentur |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comperiar comperibor |
|
| 2. Person Singular | comperieris comperiere comperiberis |
|
| 3. Person Singular | comperietur comperiberit |
|
| 1. Person Plural | comperiemur comperibimur |
|
| 2. Person Plural | comperiemini comperibimini |
|
| 3. Person Plural | comperientur comperibuntur |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | compertus sum |
|
| 2. Person Singular | compertus es |
|
| 3. Person Singular | compertus est |
|
| 1. Person Plural | comperti sumus |
|
| 2. Person Plural | comperti estis |
|
| 3. Person Plural | comperti sunt |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | compertus sim |
|
| 2. Person Singular | compertus sis |
|
| 3. Person Singular | compertus sit |
|
| 1. Person Plural | comperti simus |
|
| 2. Person Plural | comperti sitis |
|
| 3. Person Plural | comperti sint |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | compertus eram |
|
| 2. Person Singular | compertus eras |
|
| 3. Person Singular | compertus erat |
|
| 1. Person Plural | comperti eramus |
|
| 2. Person Plural | comperti eratis |
|
| 3. Person Plural | comperti erant |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | compertus essem |
|
| 2. Person Singular | compertus esses |
|
| 3. Person Singular | compertus esset |
|
| 1. Person Plural | comperti essemus |
|
| 2. Person Plural | comperti essetis |
|
| 3. Person Plural | comperti essent |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | compertus ero |
|
| 2. Person Singular | compertus eris |
|
| 3. Person Singular | compertus erit |
|
| 1. Person Plural | comperti erimus |
|
| 2. Person Plural | comperti eritis |
|
| 3. Person Plural | comperti erunt |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | comperiri comperirier |
|
| Vorzeitigkeit | compertus esse |
|
| Nachzeitigkeit | comperturum esse |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | comperire |
! |
| 2. Person Plural | comperimini |
! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | comperitor |
| 3. Person Singular | comperitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | comperiuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | comperiri comperirier |
|
| Genitiv | comperiendi comperiundi |
|
| Dativ | comperiendo comperiundo |
|
| Akkusativ | comperiendum comperiundum |
|
| Ablativ | comperiendo comperiundo |
|
| Vokativ | comperiende comperiunde |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | comperiendus comperiundus |
comperienda comperiunda |
comperiendum comperiundum |
| Genitiv | comperiendi comperiundi |
comperiendae comperiundae |
comperiendi comperiundi |
| Dativ | comperiendo comperiundo |
comperiendae comperiundae |
comperiendo comperiundo |
| Akkusativ | comperiendum comperiundum |
comperiendam comperiundam |
comperiendum comperiundum |
| Ablativ | comperiendo comperiundo |
comperienda comperiunda |
comperiendo comperiundo |
| Vokativ | comperiende comperiunde |
comperienda comperiunda |
comperiendum comperiundum |
Plural
| Nominativ | comperiendi comperiundi |
comperiendae comperiundae |
comperienda comperiunda |
| Genitiv | comperiendorum comperiundorum |
comperiendarum comperiundarum |
comperiendorum comperiundorum |
| Dativ | comperiendis comperiundis |
comperiendis comperiundis |
comperiendis comperiundis |
| Akkusativ | comperiendos comperiundos |
comperiendas comperiundas |
comperienda comperiunda |
| Ablativ | comperiendis comperiundis |
comperiendis comperiundis |
comperiendis comperiundis |
| Vokativ | comperiendi comperiundi |
comperiendae comperiundae |
comperienda comperiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | comperiens |
comperiens |
comperiens |
| Genitiv | comperientis |
comperientis |
comperientis |
| Dativ | comperienti |
comperienti |
comperienti |
| Akkusativ | comperientem |
comperientem |
comperiens |
| Ablativ | comperienti comperiente |
comperienti comperiente |
comperienti comperiente |
| Vokativ | comperiens |
comperiens |
comperiens |
Plural
| Nominativ | comperientes |
comperientes |
comperientia |
| Genitiv | comperientium comperientum |
comperientium comperientum |
comperientium comperientum |
| Dativ | comperientibus |
comperientibus |
comperientibus |
| Akkusativ | comperientes |
comperientes |
comperientia |
| Ablativ | comperientibus |
comperientibus |
comperientibus |
| Vokativ | comperientes |
comperientes |
comperientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | compertus |
comperta |
compertum |
| Genitiv | comperti |
compertae |
comperti |
| Dativ | comperto |
compertae |
comperto |
| Akkusativ | compertum |
compertam |
compertum |
| Ablativ | comperto |
comperta |
comperto |
| Vokativ | comperte |
comperta |
compertum |
Plural
| Nominativ | comperti |
compertae |
comperta |
| Genitiv | compertorum |
compertarum |
compertorum |
| Dativ | compertis |
compertis |
compertis |
| Akkusativ | compertos |
compertas |
comperta |
| Ablativ | compertis |
compertis |
compertis |
| Vokativ | comperti |
compertae |
comperta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | comperturus |
compertura |
comperturum |
| Genitiv | comperturi |
comperturae |
comperturi |
| Dativ | comperturo |
comperturae |
comperturo |
| Akkusativ | comperturum |
comperturam |
comperturum |
| Ablativ | comperturo |
compertura |
comperturo |
| Vokativ | comperture |
compertura |
comperturum |
Plural
| Nominativ | comperturi |
comperturae |
compertura |
| Genitiv | comperturorum |
comperturarum |
comperturorum |
| Dativ | comperturis |
comperturis |
comperturis |
| Akkusativ | comperturos |
comperturas |
compertura |
| Ablativ | comperturis |
comperturis |
comperturis |
| Vokativ | comperturi |
comperturae |
compertura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| compertum |
compertu |
Präsens Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comperior |
ich überprüfe |
| 2. Person Singular | comperiris comperire |
du überprüfst |
| 3. Person Singular | comperitur |
er/sie/es überprüft |
| 1. Person Plural | comperimur |
wir überprüfen |
| 2. Person Plural | comperimini |
ihr überprüft |
| 3. Person Plural | comperiuntur |
sie überprüfen |
Präsens Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comperiar |
ich überprüfe |
| 2. Person Singular | comperiaris comperiare |
du überprüfest |
| 3. Person Singular | comperiatur |
er/sie/es überprüfe |
| 1. Person Plural | comperiamur |
wir überprüfen |
| 2. Person Plural | comperiamini |
ihr überprüfet |
| 3. Person Plural | comperiantur |
sie überprüfen |
Imperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comperiebar |
ich überprüfte |
| 2. Person Singular | comperiebaris comperiebare |
du überprüftest |
| 3. Person Singular | comperiebatur |
er/sie/es überprüfte |
| 1. Person Plural | comperiebamur |
wir überprüften |
| 2. Person Plural | comperiebamini |
ihr überprüftet |
| 3. Person Plural | comperiebantur |
sie überprüften |
Imperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comperirer |
ich überprüfte |
| 2. Person Singular | comperireris comperirere |
du überprüftest |
| 3. Person Singular | comperiretur |
er/sie/es überprüfte |
| 1. Person Plural | comperiremur |
wir überprüften |
| 2. Person Plural | comperiremini |
ihr überprüftet |
| 3. Person Plural | comperirentur |
sie überprüften |
Futur I
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | comperiar comperibor |
ich werde überprüfen |
| 2. Person Singular | comperieris comperiere comperiberis |
du wirst überprüfen |
| 3. Person Singular | comperietur comperiberit |
er/sie/es wird überprüfen |
| 1. Person Plural | comperiemur comperibimur |
wir werden überprüfen |
| 2. Person Plural | comperiemini comperibimini |
ihr werdet überprüfen |
| 3. Person Plural | comperientur comperibuntur |
sie werden überprüfen |
Perfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | compertus sum |
ich habe überprüft |
| 2. Person Singular | compertus es |
du hast überprüft |
| 3. Person Singular | compertus est |
er/sie/es hat überprüft |
| 1. Person Plural | comperti sumus |
wir haben überprüft |
| 2. Person Plural | comperti estis |
ihr habt überprüft |
| 3. Person Plural | comperti sunt |
sie haben überprüft |
Perfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | compertus sim |
ich habe überprüft |
| 2. Person Singular | compertus sis |
du habest überprüft |
| 3. Person Singular | compertus sit |
er/sie/es habe überprüft |
| 1. Person Plural | comperti simus |
wir haben überprüft |
| 2. Person Plural | comperti sitis |
ihr habet überprüft |
| 3. Person Plural | comperti sint |
sie haben überprüft |
Plusquamperfekt Indikativ
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | compertus eram |
ich hatte überprüft |
| 2. Person Singular | compertus eras |
du hattest überprüft |
| 3. Person Singular | compertus erat |
er/sie/es hatte überprüft |
| 1. Person Plural | comperti eramus |
wir hatten überprüft |
| 2. Person Plural | comperti eratis |
ihr hattet überprüft |
| 3. Person Plural | comperti erant |
sie hatten überprüft |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | compertus essem |
ich hätte überprüft |
| 2. Person Singular | compertus esses |
du hättest überprüft |
| 3. Person Singular | compertus esset |
er/sie/es hätte überprüft |
| 1. Person Plural | comperti essemus |
wir hätten überprüft |
| 2. Person Plural | comperti essetis |
ihr hättet überprüft |
| 3. Person Plural | comperti essent |
sie hätten überprüft |
Futur II
| Aktiv | ||
| 1. Person Singular | compertus ero |
ich werde überprüft haben |
| 2. Person Singular | compertus eris |
du wirst überprüft haben |
| 3. Person Singular | compertus erit |
er/sie/es wird überprüft haben |
| 1. Person Plural | comperti erimus |
wir werden überprüft haben |
| 2. Person Plural | comperti eritis |
ihr werdet überprüft haben |
| 3. Person Plural | comperti erunt |
sie werden überprüft haben |
Infinite
| Aktiv | ||
| Gleichzeitigkeit | comperiri comperirier |
überprüfen |
| Vorzeitigkeit | compertus esse |
überprüft haben |
| Nachzeitigkeit | comperturum esse |
überprüfen werden |
Imperative
Imperativ I
| Latein | Deutsch | |
| 2. Person Singular | comperire |
überprüfe; überprüf! |
| 2. Person Plural | comperimini |
überprüft! |
Imperativ II
| Latein | |
| 2. Person Singular | comperitor |
| 3. Person Singular | comperitor |
| 2. Person Plural | existiert nicht |
| 3. Person Plural | comperiuntor |
Gerundium
| Latein | Deutsch | |
| Nominativ | comperiri comperirier |
das Überprüfen |
| Genitiv | comperiendi comperiundi |
des Überprüfens |
| Dativ | comperiendo comperiundo |
dem Überprüfen |
| Akkusativ | comperiendum comperiundum |
das Überprüfen |
| Ablativ | comperiendo comperiundo |
durch das Überprüfen |
| Vokativ | comperiende comperiunde |
Überprüfen! |
Gerundivum
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | comperiendus comperiundus |
comperienda comperiunda |
comperiendum comperiundum |
| Genitiv | comperiendi comperiundi |
comperiendae comperiundae |
comperiendi comperiundi |
| Dativ | comperiendo comperiundo |
comperiendae comperiundae |
comperiendo comperiundo |
| Akkusativ | comperiendum comperiundum |
comperiendam comperiundam |
comperiendum comperiundum |
| Ablativ | comperiendo comperiundo |
comperienda comperiunda |
comperiendo comperiundo |
| Vokativ | comperiende comperiunde |
comperienda comperiunda |
comperiendum comperiundum |
Plural
| Nominativ | comperiendi comperiundi |
comperiendae comperiundae |
comperienda comperiunda |
| Genitiv | comperiendorum comperiundorum |
comperiendarum comperiundarum |
comperiendorum comperiundorum |
| Dativ | comperiendis comperiundis |
comperiendis comperiundis |
comperiendis comperiundis |
| Akkusativ | comperiendos comperiundos |
comperiendas comperiundas |
comperienda comperiunda |
| Ablativ | comperiendis comperiundis |
comperiendis comperiundis |
comperiendis comperiundis |
| Vokativ | comperiendi comperiundi |
comperiendae comperiundae |
comperienda comperiunda |
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | comperiens |
comperiens |
comperiens |
| Genitiv | comperientis |
comperientis |
comperientis |
| Dativ | comperienti |
comperienti |
comperienti |
| Akkusativ | comperientem |
comperientem |
comperiens |
| Ablativ | comperienti comperiente |
comperienti comperiente |
comperienti comperiente |
| Vokativ | comperiens |
comperiens |
comperiens |
Plural
| Nominativ | comperientes |
comperientes |
comperientia |
| Genitiv | comperientium comperientum |
comperientium comperientum |
comperientium comperientum |
| Dativ | comperientibus |
comperientibus |
comperientibus |
| Akkusativ | comperientes |
comperientes |
comperientia |
| Ablativ | comperientibus |
comperientibus |
comperientibus |
| Vokativ | comperientes |
comperientes |
comperientia |
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | compertus |
comperta |
compertum |
| Genitiv | comperti |
compertae |
comperti |
| Dativ | comperto |
compertae |
comperto |
| Akkusativ | compertum |
compertam |
compertum |
| Ablativ | comperto |
comperta |
comperto |
| Vokativ | comperte |
comperta |
compertum |
Plural
| Nominativ | comperti |
compertae |
comperta |
| Genitiv | compertorum |
compertarum |
compertorum |
| Dativ | compertis |
compertis |
compertis |
| Akkusativ | compertos |
compertas |
comperta |
| Ablativ | compertis |
compertis |
compertis |
| Vokativ | comperti |
compertae |
comperta |
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| Maskulinum | Femininum | Neutrum | |
| Nominativ | comperturus |
compertura |
comperturum |
| Genitiv | comperturi |
comperturae |
comperturi |
| Dativ | comperturo |
comperturae |
comperturo |
| Akkusativ | comperturum |
comperturam |
comperturum |
| Ablativ | comperturo |
compertura |
comperturo |
| Vokativ | comperture |
compertura |
comperturum |
Plural
| Nominativ | comperturi |
comperturae |
compertura |
| Genitiv | comperturorum |
comperturarum |
comperturorum |
| Dativ | comperturis |
comperturis |
comperturis |
| Akkusativ | comperturos |
comperturas |
compertura |
| Ablativ | comperturis |
comperturis |
comperturis |
| Vokativ | comperturi |
comperturae |
compertura |
Supina
| Supin I | Supin II |
| compertum |
compertu |