Hinweis: Synkope: ve ausgefallen (Perfekt: -aver- → -ar-, -ever- → -er-).
Kurzübersicht
Aufstellung aller Formen
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligo
|
|
| 2. Person Singular |
obligas
|
|
| 3. Person Singular |
obligat
|
|
| 1. Person Plural |
obligamus
|
|
| 2. Person Plural |
obligatis
|
|
| 3. Person Plural |
obligant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligor
|
|
| 2. Person Singular |
obligaris obligare
|
|
| 3. Person Singular |
obligatur
|
|
| 1. Person Plural |
obligamur
|
|
| 2. Person Plural |
obligamini
|
|
| 3. Person Plural |
obligantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligem
|
|
| 2. Person Singular |
obliges
|
|
| 3. Person Singular |
obliget
|
|
| 1. Person Plural |
obligemus
|
|
| 2. Person Plural |
obligetis
|
|
| 3. Person Plural |
obligent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obliger
|
|
| 2. Person Singular |
obligeris obligere
|
|
| 3. Person Singular |
obligetur
|
|
| 1. Person Plural |
obligemur
|
|
| 2. Person Plural |
obligemini
|
|
| 3. Person Plural |
obligentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabam
|
|
| 2. Person Singular |
obligabas
|
|
| 3. Person Singular |
obligabat
|
|
| 1. Person Plural |
obligabamus
|
|
| 2. Person Plural |
obligabatis
|
|
| 3. Person Plural |
obligabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabar
|
|
| 2. Person Singular |
obligabaris obligabare
|
|
| 3. Person Singular |
obligabatur
|
|
| 1. Person Plural |
obligabamur
|
|
| 2. Person Plural |
obligabamini
|
|
| 3. Person Plural |
obligabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligarem
|
|
| 2. Person Singular |
obligares
|
|
| 3. Person Singular |
obligaret
|
|
| 1. Person Plural |
obligaremus
|
|
| 2. Person Plural |
obligaretis
|
|
| 3. Person Plural |
obligarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligarer
|
|
| 2. Person Singular |
obligareris obligarere
|
|
| 3. Person Singular |
obligaretur
|
|
| 1. Person Plural |
obligaremur
|
|
| 2. Person Plural |
obligaremini
|
|
| 3. Person Plural |
obligarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabo
|
|
| 2. Person Singular |
obligabis
|
|
| 3. Person Singular |
obligabit
|
|
| 1. Person Plural |
obligabimus
|
|
| 2. Person Plural |
obligabitis
|
|
| 3. Person Plural |
obligabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabor
|
|
| 2. Person Singular |
obligaberis obligabere
|
|
| 3. Person Singular |
obligabitur
|
|
| 1. Person Plural |
obligabimur
|
|
| 2. Person Plural |
obligabimini
|
|
| 3. Person Plural |
obligabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligavi
|
|
| 2. Person Singular |
obligavisti
|
|
| 3. Person Singular |
obligavit
|
|
| 1. Person Plural |
obligavimus
|
|
| 2. Person Plural |
obligavistis
|
|
| 3. Person Plural |
obligaverunt obligavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
obligatus es
|
|
| 3. Person Singular |
obligatus est
|
|
| 1. Person Plural |
obligati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
obligati estis
|
|
| 3. Person Plural |
obligati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligaverim
|
|
| 2. Person Singular |
obligaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obligaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obligaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obligaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obligaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
obligatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
obligatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
obligati simus
|
|
| 2. Person Plural |
obligati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
obligati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligaveram
|
|
| 2. Person Singular |
obligaveras
|
|
| 3. Person Singular |
obligaverat
|
|
| 1. Person Plural |
obligaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
obligaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
obligaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
obligatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
obligatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
obligati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
obligati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
obligati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligavissem
|
|
| 2. Person Singular |
obligavisses
|
|
| 3. Person Singular |
obligavisset
|
|
| 1. Person Plural |
obligavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
obligavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
obligavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
obligatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
obligatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
obligati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
obligati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
obligati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligavero
|
|
| 2. Person Singular |
obligaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obligaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obligaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obligaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obligaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
obligatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
obligatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
obligati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
obligati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
obligati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obligare
|
|
| Vorzeitigkeit |
obligavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obligaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obligari obligarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
obligatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obligatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obliga
|
! |
| 2. Person Plural |
obligate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obligato
|
| 3. Person Singular |
obligato
|
| 2. Person Plural |
obligatote
|
| 3. Person Plural |
obliganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obligare
|
|
| Genitiv |
obligandi
|
|
| Dativ |
obligando
|
|
| Akkusativ |
obligandum
|
|
| Ablativ |
obligando
|
|
| Vokativ |
obligande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligandus
|
obliganda
|
obligandum
|
| Genitiv |
obligandi
|
obligandae
|
obligandi
|
| Dativ |
obligando
|
obligandae
|
obligando
|
| Akkusativ |
obligandum
|
obligandam
|
obligandum
|
| Ablativ |
obligando
|
obliganda
|
obligando
|
| Vokativ |
obligande
|
obliganda
|
obligandum
|
Plural
| Nominativ |
obligandi
|
obligandae
|
obliganda
|
| Genitiv |
obligandorum
|
obligandarum
|
obligandorum
|
| Dativ |
obligandis
|
obligandis
|
obligandis
|
| Akkusativ |
obligandos
|
obligandas
|
obliganda
|
| Ablativ |
obligandis
|
obligandis
|
obligandis
|
| Vokativ |
obligandi
|
obligandae
|
obliganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligans
|
obligans
|
obligans
|
| Genitiv |
obligantis
|
obligantis
|
obligantis
|
| Dativ |
obliganti
|
obliganti
|
obliganti
|
| Akkusativ |
obligantem
|
obligantem
|
obligans
|
| Ablativ |
obliganti obligante
|
obliganti obligante
|
obliganti obligante
|
| Vokativ |
obligans
|
obligans
|
obligans
|
Plural
| Nominativ |
obligantes
|
obligantes
|
obligantia
|
| Genitiv |
obligantium obligantum
|
obligantium obligantum
|
obligantium obligantum
|
| Dativ |
obligantibus
|
obligantibus
|
obligantibus
|
| Akkusativ |
obligantes
|
obligantes
|
obligantia
|
| Ablativ |
obligantibus
|
obligantibus
|
obligantibus
|
| Vokativ |
obligantes
|
obligantes
|
obligantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligatus
|
obligata
|
obligatum
|
| Genitiv |
obligati
|
obligatae
|
obligati
|
| Dativ |
obligato
|
obligatae
|
obligato
|
| Akkusativ |
obligatum
|
obligatam
|
obligatum
|
| Ablativ |
obligato
|
obligata
|
obligato
|
| Vokativ |
obligate
|
obligata
|
obligatum
|
Plural
| Nominativ |
obligati
|
obligatae
|
obligata
|
| Genitiv |
obligatorum
|
obligatarum
|
obligatorum
|
| Dativ |
obligatis
|
obligatis
|
obligatis
|
| Akkusativ |
obligatos
|
obligatas
|
obligata
|
| Ablativ |
obligatis
|
obligatis
|
obligatis
|
| Vokativ |
obligati
|
obligatae
|
obligata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligaturus
|
obligatura
|
obligaturum
|
| Genitiv |
obligaturi
|
obligaturae
|
obligaturi
|
| Dativ |
obligaturo
|
obligaturae
|
obligaturo
|
| Akkusativ |
obligaturum
|
obligaturam
|
obligaturum
|
| Ablativ |
obligaturo
|
obligatura
|
obligaturo
|
| Vokativ |
obligature
|
obligatura
|
obligaturum
|
Plural
| Nominativ |
obligaturi
|
obligaturae
|
obligatura
|
| Genitiv |
obligaturorum
|
obligaturarum
|
obligaturorum
|
| Dativ |
obligaturis
|
obligaturis
|
obligaturis
|
| Akkusativ |
obligaturos
|
obligaturas
|
obligatura
|
| Ablativ |
obligaturis
|
obligaturis
|
obligaturis
|
| Vokativ |
obligaturi
|
obligaturae
|
obligatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obligatum
|
obligatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligo
|
ich binde an |
| 2. Person Singular |
obligas
|
du bindest an |
| 3. Person Singular |
obligat
|
er/sie/es bindet an |
| 1. Person Plural |
obligamus
|
wir binden an |
| 2. Person Plural |
obligatis
|
ihr bindet an |
| 3. Person Plural |
obligant
|
sie binden an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligor
|
ich werde angebunden |
| 2. Person Singular |
obligaris obligare
|
du wirst angebunden |
| 3. Person Singular |
obligatur
|
er/sie/es wird angebunden |
| 1. Person Plural |
obligamur
|
wir werden angebunden |
| 2. Person Plural |
obligamini
|
ihr werdet angebunden |
| 3. Person Plural |
obligantur
|
sie werden angebunden |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligem
|
ich binde an |
| 2. Person Singular |
obliges
|
du bindest an |
| 3. Person Singular |
obliget
|
er/sie/es binde an |
| 1. Person Plural |
obligemus
|
wir binden an |
| 2. Person Plural |
obligetis
|
ihr bindet an |
| 3. Person Plural |
obligent
|
sie binden an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obliger
|
ich werde angebunden |
| 2. Person Singular |
obligeris obligere
|
du werdest angebunden |
| 3. Person Singular |
obligetur
|
er/sie/es werde angebunden |
| 1. Person Plural |
obligemur
|
wir werden angebunden |
| 2. Person Plural |
obligemini
|
ihr werdet angebunden |
| 3. Person Plural |
obligentur
|
sie werden angebunden |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabam
|
ich band an |
| 2. Person Singular |
obligabas
|
du bandest an |
| 3. Person Singular |
obligabat
|
er/sie/es band an |
| 1. Person Plural |
obligabamus
|
wir banden an |
| 2. Person Plural |
obligabatis
|
ihr bandet an |
| 3. Person Plural |
obligabant
|
sie banden an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabar
|
ich wurde angebunden |
| 2. Person Singular |
obligabaris obligabare
|
du wurdest angebunden |
| 3. Person Singular |
obligabatur
|
er/sie/es wurde angebunden |
| 1. Person Plural |
obligabamur
|
wir wurden angebunden |
| 2. Person Plural |
obligabamini
|
ihr wurdet angebunden |
| 3. Person Plural |
obligabantur
|
sie wurden angebunden |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligarem
|
ich bände an |
| 2. Person Singular |
obligares
|
du bändest an |
| 3. Person Singular |
obligaret
|
er/sie/es bände an |
| 1. Person Plural |
obligaremus
|
wir bänden an |
| 2. Person Plural |
obligaretis
|
ihr bändet an |
| 3. Person Plural |
obligarent
|
sie bänden an |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligarer
|
ich würde angebunden |
| 2. Person Singular |
obligareris obligarere
|
du würdest angebunden |
| 3. Person Singular |
obligaretur
|
er/sie/es würde angebunden |
| 1. Person Plural |
obligaremur
|
wir würden angebunden |
| 2. Person Plural |
obligaremini
|
ihr würdet angebunden |
| 3. Person Plural |
obligarentur
|
sie würden angebunden |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabo
|
ich werde anbinden |
| 2. Person Singular |
obligabis
|
du wirst anbinden |
| 3. Person Singular |
obligabit
|
er/sie/es wird anbinden |
| 1. Person Plural |
obligabimus
|
wir werden anbinden |
| 2. Person Plural |
obligabitis
|
ihr werdet anbinden |
| 3. Person Plural |
obligabunt
|
sie werden anbinden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabor
|
ich werde angebunden werden |
| 2. Person Singular |
obligaberis obligabere
|
du wirst angebunden werden |
| 3. Person Singular |
obligabitur
|
er/sie/es wird angebunden werden |
| 1. Person Plural |
obligabimur
|
wir werden angebunden werden |
| 2. Person Plural |
obligabimini
|
ihr werdet angebunden werden |
| 3. Person Plural |
obligabuntur
|
sie werden angebunden werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligavi
|
ich habe angebunden |
| 2. Person Singular |
obligavisti
|
du hast angebunden |
| 3. Person Singular |
obligavit
|
er/sie/es hat angebunden |
| 1. Person Plural |
obligavimus
|
wir haben angebunden |
| 2. Person Plural |
obligavistis
|
ihr habt angebunden |
| 3. Person Plural |
obligaverunt obligavere
|
sie haben angebunden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus sum
|
ich bin angebunden worden |
| 2. Person Singular |
obligatus es
|
du bist angebunden worden |
| 3. Person Singular |
obligatus est
|
er/sie/es ist angebunden worden |
| 1. Person Plural |
obligati sumus
|
wir sind angebunden worden |
| 2. Person Plural |
obligati estis
|
ihr seid angebunden worden |
| 3. Person Plural |
obligati sunt
|
sie sind angebunden worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligaverim
|
ich habe angebunden |
| 2. Person Singular |
obligaveris
|
du habest angebunden |
| 3. Person Singular |
obligaverit
|
er/sie/es habe angebunden |
| 1. Person Plural |
obligaverimus
|
wir haben angebunden |
| 2. Person Plural |
obligaveritis
|
ihr habet angebunden |
| 3. Person Plural |
obligaverint
|
sie haben angebunden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus sim
|
ich sei angebunden worden |
| 2. Person Singular |
obligatus sis
|
du seiest angebunden worden |
| 3. Person Singular |
obligatus sit
|
er/sie/es sei angebunden worden |
| 1. Person Plural |
obligati simus
|
wir seien angebunden worden |
| 2. Person Plural |
obligati sitis
|
ihr seiet angebunden worden |
| 3. Person Plural |
obligati sint
|
sie seien angebunden worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligaveram
|
ich hatte angebunden |
| 2. Person Singular |
obligaveras
|
du hattest angebunden |
| 3. Person Singular |
obligaverat
|
er/sie/es hatte angebunden |
| 1. Person Plural |
obligaveramus
|
wir hatten angebunden |
| 2. Person Plural |
obligaveratis
|
ihr hattet angebunden |
| 3. Person Plural |
obligaverant
|
sie hatten angebunden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus eram
|
ich war angebunden worden |
| 2. Person Singular |
obligatus eras
|
du warst angebunden worden |
| 3. Person Singular |
obligatus erat
|
er/sie/es war angebunden worden |
| 1. Person Plural |
obligati eramus
|
wir waren angebunden worden |
| 2. Person Plural |
obligati eratis
|
ihr wart angebunden worden |
| 3. Person Plural |
obligati erant
|
sie waren angebunden worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligavissem
|
ich hätte angebunden |
| 2. Person Singular |
obligavisses
|
du hättest angebunden |
| 3. Person Singular |
obligavisset
|
er/sie/es hätte angebunden |
| 1. Person Plural |
obligavissemus
|
wir hätten angebunden |
| 2. Person Plural |
obligavissetis
|
ihr hättet angebunden |
| 3. Person Plural |
obligavissent
|
sie hätten angebunden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus essem
|
ich wäre angebunden worden |
| 2. Person Singular |
obligatus esses
|
du wärest angebunden worden |
| 3. Person Singular |
obligatus esset
|
er/sie/es wäre angebunden worden |
| 1. Person Plural |
obligati essemus
|
wir wären angebunden worden |
| 2. Person Plural |
obligati essetis
|
ihr wäret angebunden worden |
| 3. Person Plural |
obligati essent
|
sie wären angebunden worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligavero
|
ich werde angebunden haben |
| 2. Person Singular |
obligaveris
|
du wirst angebunden haben |
| 3. Person Singular |
obligaverit
|
er/sie/es wird angebunden haben |
| 1. Person Plural |
obligaverimus
|
wir werden angebunden haben |
| 2. Person Plural |
obligaveritis
|
ihr werdet angebunden haben |
| 3. Person Plural |
obligaverint
|
sie werden angebunden haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus ero
|
ich werde angebunden worden sein |
| 2. Person Singular |
obligatus eris
|
du wirst angebunden worden sein |
| 3. Person Singular |
obligatus erit
|
er/sie/es wird angebunden worden sein |
| 1. Person Plural |
obligati erimus
|
wir werden angebunden worden sein |
| 2. Person Plural |
obligati eritis
|
ihr werdet angebunden worden sein |
| 3. Person Plural |
obligati erunt
|
sie werden angebunden worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obligare
|
anbinden |
| Vorzeitigkeit |
obligavisse
|
angebunden haben |
| Nachzeitigkeit |
obligaturum esse
|
anbinden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obligari obligarier
|
angebunden werden |
| Vorzeitigkeit |
obligatum esse
|
angebunden worden sein |
| Nachzeitigkeit |
obligatum iri
|
künftig angebunden werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obliga
|
binde an! |
| 2. Person Plural |
obligate
|
bindet an! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obligato
|
| 3. Person Singular |
obligato
|
| 2. Person Plural |
obligatote
|
| 3. Person Plural |
obliganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obligare
|
das Anbinden |
| Genitiv |
obligandi
|
des Anbindens |
| Dativ |
obligando
|
dem Anbinden |
| Akkusativ |
obligandum
|
das Anbinden |
| Ablativ |
obligando
|
durch das Anbinden |
| Vokativ |
obligande
|
Anbinden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligandus
|
obliganda
|
obligandum
|
| Genitiv |
obligandi
|
obligandae
|
obligandi
|
| Dativ |
obligando
|
obligandae
|
obligando
|
| Akkusativ |
obligandum
|
obligandam
|
obligandum
|
| Ablativ |
obligando
|
obliganda
|
obligando
|
| Vokativ |
obligande
|
obliganda
|
obligandum
|
Plural
| Nominativ |
obligandi
|
obligandae
|
obliganda
|
| Genitiv |
obligandorum
|
obligandarum
|
obligandorum
|
| Dativ |
obligandis
|
obligandis
|
obligandis
|
| Akkusativ |
obligandos
|
obligandas
|
obliganda
|
| Ablativ |
obligandis
|
obligandis
|
obligandis
|
| Vokativ |
obligandi
|
obligandae
|
obliganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligans
|
obligans
|
obligans
|
| Genitiv |
obligantis
|
obligantis
|
obligantis
|
| Dativ |
obliganti
|
obliganti
|
obliganti
|
| Akkusativ |
obligantem
|
obligantem
|
obligans
|
| Ablativ |
obliganti obligante
|
obliganti obligante
|
obliganti obligante
|
| Vokativ |
obligans
|
obligans
|
obligans
|
Plural
| Nominativ |
obligantes
|
obligantes
|
obligantia
|
| Genitiv |
obligantium obligantum
|
obligantium obligantum
|
obligantium obligantum
|
| Dativ |
obligantibus
|
obligantibus
|
obligantibus
|
| Akkusativ |
obligantes
|
obligantes
|
obligantia
|
| Ablativ |
obligantibus
|
obligantibus
|
obligantibus
|
| Vokativ |
obligantes
|
obligantes
|
obligantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligatus
|
obligata
|
obligatum
|
| Genitiv |
obligati
|
obligatae
|
obligati
|
| Dativ |
obligato
|
obligatae
|
obligato
|
| Akkusativ |
obligatum
|
obligatam
|
obligatum
|
| Ablativ |
obligato
|
obligata
|
obligato
|
| Vokativ |
obligate
|
obligata
|
obligatum
|
Plural
| Nominativ |
obligati
|
obligatae
|
obligata
|
| Genitiv |
obligatorum
|
obligatarum
|
obligatorum
|
| Dativ |
obligatis
|
obligatis
|
obligatis
|
| Akkusativ |
obligatos
|
obligatas
|
obligata
|
| Ablativ |
obligatis
|
obligatis
|
obligatis
|
| Vokativ |
obligati
|
obligatae
|
obligata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligaturus
|
obligatura
|
obligaturum
|
| Genitiv |
obligaturi
|
obligaturae
|
obligaturi
|
| Dativ |
obligaturo
|
obligaturae
|
obligaturo
|
| Akkusativ |
obligaturum
|
obligaturam
|
obligaturum
|
| Ablativ |
obligaturo
|
obligatura
|
obligaturo
|
| Vokativ |
obligature
|
obligatura
|
obligaturum
|
Plural
| Nominativ |
obligaturi
|
obligaturae
|
obligatura
|
| Genitiv |
obligaturorum
|
obligaturarum
|
obligaturorum
|
| Dativ |
obligaturis
|
obligaturis
|
obligaturis
|
| Akkusativ |
obligaturos
|
obligaturas
|
obligatura
|
| Ablativ |
obligaturis
|
obligaturis
|
obligaturis
|
| Vokativ |
obligaturi
|
obligaturae
|
obligatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obligatum
|
obligatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligo
|
ich binde |
| 2. Person Singular |
obligas
|
du bindest |
| 3. Person Singular |
obligat
|
er/sie/es bindet |
| 1. Person Plural |
obligamus
|
wir binden |
| 2. Person Plural |
obligatis
|
ihr bindet |
| 3. Person Plural |
obligant
|
sie binden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligor
|
ich werde gebunden |
| 2. Person Singular |
obligaris obligare
|
du wirst gebunden |
| 3. Person Singular |
obligatur
|
er/sie/es wird gebunden |
| 1. Person Plural |
obligamur
|
wir werden gebunden |
| 2. Person Plural |
obligamini
|
ihr werdet gebunden |
| 3. Person Plural |
obligantur
|
sie werden gebunden |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligem
|
ich binde |
| 2. Person Singular |
obliges
|
du bindest |
| 3. Person Singular |
obliget
|
er/sie/es binde |
| 1. Person Plural |
obligemus
|
wir binden |
| 2. Person Plural |
obligetis
|
ihr bindet |
| 3. Person Plural |
obligent
|
sie binden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obliger
|
ich werde gebunden |
| 2. Person Singular |
obligeris obligere
|
du werdest gebunden |
| 3. Person Singular |
obligetur
|
er/sie/es werde gebunden |
| 1. Person Plural |
obligemur
|
wir werden gebunden |
| 2. Person Plural |
obligemini
|
ihr werdet gebunden |
| 3. Person Plural |
obligentur
|
sie werden gebunden |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabam
|
ich band |
| 2. Person Singular |
obligabas
|
du bandest |
| 3. Person Singular |
obligabat
|
er/sie/es band |
| 1. Person Plural |
obligabamus
|
wir banden |
| 2. Person Plural |
obligabatis
|
ihr bandet |
| 3. Person Plural |
obligabant
|
sie banden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabar
|
ich wurde gebunden |
| 2. Person Singular |
obligabaris obligabare
|
du wurdest gebunden |
| 3. Person Singular |
obligabatur
|
er/sie/es wurde gebunden |
| 1. Person Plural |
obligabamur
|
wir wurden gebunden |
| 2. Person Plural |
obligabamini
|
ihr wurdet gebunden |
| 3. Person Plural |
obligabantur
|
sie wurden gebunden |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligarem
|
ich bände |
| 2. Person Singular |
obligares
|
du bändest |
| 3. Person Singular |
obligaret
|
er/sie/es bände |
| 1. Person Plural |
obligaremus
|
wir bänden |
| 2. Person Plural |
obligaretis
|
ihr bändet |
| 3. Person Plural |
obligarent
|
sie bänden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligarer
|
ich würde gebunden |
| 2. Person Singular |
obligareris obligarere
|
du würdest gebunden |
| 3. Person Singular |
obligaretur
|
er/sie/es würde gebunden |
| 1. Person Plural |
obligaremur
|
wir würden gebunden |
| 2. Person Plural |
obligaremini
|
ihr würdet gebunden |
| 3. Person Plural |
obligarentur
|
sie würden gebunden |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabo
|
ich werde binden |
| 2. Person Singular |
obligabis
|
du wirst binden |
| 3. Person Singular |
obligabit
|
er/sie/es wird binden |
| 1. Person Plural |
obligabimus
|
wir werden binden |
| 2. Person Plural |
obligabitis
|
ihr werdet binden |
| 3. Person Plural |
obligabunt
|
sie werden binden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabor
|
ich werde gebunden werden |
| 2. Person Singular |
obligaberis obligabere
|
du wirst gebunden werden |
| 3. Person Singular |
obligabitur
|
er/sie/es wird gebunden werden |
| 1. Person Plural |
obligabimur
|
wir werden gebunden werden |
| 2. Person Plural |
obligabimini
|
ihr werdet gebunden werden |
| 3. Person Plural |
obligabuntur
|
sie werden gebunden werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligavi
|
ich habe gebunden |
| 2. Person Singular |
obligavisti
|
du hast gebunden |
| 3. Person Singular |
obligavit
|
er/sie/es hat gebunden |
| 1. Person Plural |
obligavimus
|
wir haben gebunden |
| 2. Person Plural |
obligavistis
|
ihr habt gebunden |
| 3. Person Plural |
obligaverunt obligavere
|
sie haben gebunden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus sum
|
ich bin gebunden worden |
| 2. Person Singular |
obligatus es
|
du bist gebunden worden |
| 3. Person Singular |
obligatus est
|
er/sie/es ist gebunden worden |
| 1. Person Plural |
obligati sumus
|
wir sind gebunden worden |
| 2. Person Plural |
obligati estis
|
ihr seid gebunden worden |
| 3. Person Plural |
obligati sunt
|
sie sind gebunden worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligaverim
|
ich habe gebunden |
| 2. Person Singular |
obligaveris
|
du habest gebunden |
| 3. Person Singular |
obligaverit
|
er/sie/es habe gebunden |
| 1. Person Plural |
obligaverimus
|
wir haben gebunden |
| 2. Person Plural |
obligaveritis
|
ihr habet gebunden |
| 3. Person Plural |
obligaverint
|
sie haben gebunden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus sim
|
ich sei gebunden worden |
| 2. Person Singular |
obligatus sis
|
du seiest gebunden worden |
| 3. Person Singular |
obligatus sit
|
er/sie/es sei gebunden worden |
| 1. Person Plural |
obligati simus
|
wir seien gebunden worden |
| 2. Person Plural |
obligati sitis
|
ihr seiet gebunden worden |
| 3. Person Plural |
obligati sint
|
sie seien gebunden worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligaveram
|
ich hatte gebunden |
| 2. Person Singular |
obligaveras
|
du hattest gebunden |
| 3. Person Singular |
obligaverat
|
er/sie/es hatte gebunden |
| 1. Person Plural |
obligaveramus
|
wir hatten gebunden |
| 2. Person Plural |
obligaveratis
|
ihr hattet gebunden |
| 3. Person Plural |
obligaverant
|
sie hatten gebunden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus eram
|
ich war gebunden worden |
| 2. Person Singular |
obligatus eras
|
du warst gebunden worden |
| 3. Person Singular |
obligatus erat
|
er/sie/es war gebunden worden |
| 1. Person Plural |
obligati eramus
|
wir waren gebunden worden |
| 2. Person Plural |
obligati eratis
|
ihr wart gebunden worden |
| 3. Person Plural |
obligati erant
|
sie waren gebunden worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligavissem
|
ich hätte gebunden |
| 2. Person Singular |
obligavisses
|
du hättest gebunden |
| 3. Person Singular |
obligavisset
|
er/sie/es hätte gebunden |
| 1. Person Plural |
obligavissemus
|
wir hätten gebunden |
| 2. Person Plural |
obligavissetis
|
ihr hättet gebunden |
| 3. Person Plural |
obligavissent
|
sie hätten gebunden |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus essem
|
ich wäre gebunden worden |
| 2. Person Singular |
obligatus esses
|
du wärest gebunden worden |
| 3. Person Singular |
obligatus esset
|
er/sie/es wäre gebunden worden |
| 1. Person Plural |
obligati essemus
|
wir wären gebunden worden |
| 2. Person Plural |
obligati essetis
|
ihr wäret gebunden worden |
| 3. Person Plural |
obligati essent
|
sie wären gebunden worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligavero
|
ich werde gebunden haben |
| 2. Person Singular |
obligaveris
|
du wirst gebunden haben |
| 3. Person Singular |
obligaverit
|
er/sie/es wird gebunden haben |
| 1. Person Plural |
obligaverimus
|
wir werden gebunden haben |
| 2. Person Plural |
obligaveritis
|
ihr werdet gebunden haben |
| 3. Person Plural |
obligaverint
|
sie werden gebunden haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus ero
|
ich werde gebunden worden sein |
| 2. Person Singular |
obligatus eris
|
du wirst gebunden worden sein |
| 3. Person Singular |
obligatus erit
|
er/sie/es wird gebunden worden sein |
| 1. Person Plural |
obligati erimus
|
wir werden gebunden worden sein |
| 2. Person Plural |
obligati eritis
|
ihr werdet gebunden worden sein |
| 3. Person Plural |
obligati erunt
|
sie werden gebunden worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obligare
|
binden |
| Vorzeitigkeit |
obligavisse
|
gebunden haben |
| Nachzeitigkeit |
obligaturum esse
|
binden werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obligari obligarier
|
gebunden werden |
| Vorzeitigkeit |
obligatum esse
|
gebunden worden sein |
| Nachzeitigkeit |
obligatum iri
|
künftig gebunden werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obliga
|
binde! |
| 2. Person Plural |
obligate
|
bindet! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obligato
|
| 3. Person Singular |
obligato
|
| 2. Person Plural |
obligatote
|
| 3. Person Plural |
obliganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obligare
|
das Binden |
| Genitiv |
obligandi
|
des Bindens |
| Dativ |
obligando
|
dem Binden |
| Akkusativ |
obligandum
|
das Binden |
| Ablativ |
obligando
|
durch das Binden |
| Vokativ |
obligande
|
Binden! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligandus
|
obliganda
|
obligandum
|
| Genitiv |
obligandi
|
obligandae
|
obligandi
|
| Dativ |
obligando
|
obligandae
|
obligando
|
| Akkusativ |
obligandum
|
obligandam
|
obligandum
|
| Ablativ |
obligando
|
obliganda
|
obligando
|
| Vokativ |
obligande
|
obliganda
|
obligandum
|
Plural
| Nominativ |
obligandi
|
obligandae
|
obliganda
|
| Genitiv |
obligandorum
|
obligandarum
|
obligandorum
|
| Dativ |
obligandis
|
obligandis
|
obligandis
|
| Akkusativ |
obligandos
|
obligandas
|
obliganda
|
| Ablativ |
obligandis
|
obligandis
|
obligandis
|
| Vokativ |
obligandi
|
obligandae
|
obliganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligans
|
obligans
|
obligans
|
| Genitiv |
obligantis
|
obligantis
|
obligantis
|
| Dativ |
obliganti
|
obliganti
|
obliganti
|
| Akkusativ |
obligantem
|
obligantem
|
obligans
|
| Ablativ |
obliganti obligante
|
obliganti obligante
|
obliganti obligante
|
| Vokativ |
obligans
|
obligans
|
obligans
|
Plural
| Nominativ |
obligantes
|
obligantes
|
obligantia
|
| Genitiv |
obligantium obligantum
|
obligantium obligantum
|
obligantium obligantum
|
| Dativ |
obligantibus
|
obligantibus
|
obligantibus
|
| Akkusativ |
obligantes
|
obligantes
|
obligantia
|
| Ablativ |
obligantibus
|
obligantibus
|
obligantibus
|
| Vokativ |
obligantes
|
obligantes
|
obligantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligatus
|
obligata
|
obligatum
|
| Genitiv |
obligati
|
obligatae
|
obligati
|
| Dativ |
obligato
|
obligatae
|
obligato
|
| Akkusativ |
obligatum
|
obligatam
|
obligatum
|
| Ablativ |
obligato
|
obligata
|
obligato
|
| Vokativ |
obligate
|
obligata
|
obligatum
|
Plural
| Nominativ |
obligati
|
obligatae
|
obligata
|
| Genitiv |
obligatorum
|
obligatarum
|
obligatorum
|
| Dativ |
obligatis
|
obligatis
|
obligatis
|
| Akkusativ |
obligatos
|
obligatas
|
obligata
|
| Ablativ |
obligatis
|
obligatis
|
obligatis
|
| Vokativ |
obligati
|
obligatae
|
obligata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligaturus
|
obligatura
|
obligaturum
|
| Genitiv |
obligaturi
|
obligaturae
|
obligaturi
|
| Dativ |
obligaturo
|
obligaturae
|
obligaturo
|
| Akkusativ |
obligaturum
|
obligaturam
|
obligaturum
|
| Ablativ |
obligaturo
|
obligatura
|
obligaturo
|
| Vokativ |
obligature
|
obligatura
|
obligaturum
|
Plural
| Nominativ |
obligaturi
|
obligaturae
|
obligatura
|
| Genitiv |
obligaturorum
|
obligaturarum
|
obligaturorum
|
| Dativ |
obligaturis
|
obligaturis
|
obligaturis
|
| Akkusativ |
obligaturos
|
obligaturas
|
obligatura
|
| Ablativ |
obligaturis
|
obligaturis
|
obligaturis
|
| Vokativ |
obligaturi
|
obligaturae
|
obligatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obligatum
|
obligatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligo
|
|
| 2. Person Singular |
obligas
|
|
| 3. Person Singular |
obligat
|
|
| 1. Person Plural |
obligamus
|
|
| 2. Person Plural |
obligatis
|
|
| 3. Person Plural |
obligant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligor
|
|
| 2. Person Singular |
obligaris obligare
|
|
| 3. Person Singular |
obligatur
|
|
| 1. Person Plural |
obligamur
|
|
| 2. Person Plural |
obligamini
|
|
| 3. Person Plural |
obligantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligem
|
|
| 2. Person Singular |
obliges
|
|
| 3. Person Singular |
obliget
|
|
| 1. Person Plural |
obligemus
|
|
| 2. Person Plural |
obligetis
|
|
| 3. Person Plural |
obligent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obliger
|
|
| 2. Person Singular |
obligeris obligere
|
|
| 3. Person Singular |
obligetur
|
|
| 1. Person Plural |
obligemur
|
|
| 2. Person Plural |
obligemini
|
|
| 3. Person Plural |
obligentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabam
|
|
| 2. Person Singular |
obligabas
|
|
| 3. Person Singular |
obligabat
|
|
| 1. Person Plural |
obligabamus
|
|
| 2. Person Plural |
obligabatis
|
|
| 3. Person Plural |
obligabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabar
|
|
| 2. Person Singular |
obligabaris obligabare
|
|
| 3. Person Singular |
obligabatur
|
|
| 1. Person Plural |
obligabamur
|
|
| 2. Person Plural |
obligabamini
|
|
| 3. Person Plural |
obligabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligarem
|
|
| 2. Person Singular |
obligares
|
|
| 3. Person Singular |
obligaret
|
|
| 1. Person Plural |
obligaremus
|
|
| 2. Person Plural |
obligaretis
|
|
| 3. Person Plural |
obligarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligarer
|
|
| 2. Person Singular |
obligareris obligarere
|
|
| 3. Person Singular |
obligaretur
|
|
| 1. Person Plural |
obligaremur
|
|
| 2. Person Plural |
obligaremini
|
|
| 3. Person Plural |
obligarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabo
|
|
| 2. Person Singular |
obligabis
|
|
| 3. Person Singular |
obligabit
|
|
| 1. Person Plural |
obligabimus
|
|
| 2. Person Plural |
obligabitis
|
|
| 3. Person Plural |
obligabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabor
|
|
| 2. Person Singular |
obligaberis obligabere
|
|
| 3. Person Singular |
obligabitur
|
|
| 1. Person Plural |
obligabimur
|
|
| 2. Person Plural |
obligabimini
|
|
| 3. Person Plural |
obligabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligavi
|
|
| 2. Person Singular |
obligavisti
|
|
| 3. Person Singular |
obligavit
|
|
| 1. Person Plural |
obligavimus
|
|
| 2. Person Plural |
obligavistis
|
|
| 3. Person Plural |
obligaverunt obligavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
obligatus es
|
|
| 3. Person Singular |
obligatus est
|
|
| 1. Person Plural |
obligati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
obligati estis
|
|
| 3. Person Plural |
obligati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligaverim
|
|
| 2. Person Singular |
obligaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obligaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obligaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obligaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obligaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
obligatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
obligatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
obligati simus
|
|
| 2. Person Plural |
obligati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
obligati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligaveram
|
|
| 2. Person Singular |
obligaveras
|
|
| 3. Person Singular |
obligaverat
|
|
| 1. Person Plural |
obligaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
obligaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
obligaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
obligatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
obligatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
obligati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
obligati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
obligati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligavissem
|
|
| 2. Person Singular |
obligavisses
|
|
| 3. Person Singular |
obligavisset
|
|
| 1. Person Plural |
obligavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
obligavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
obligavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
obligatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
obligatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
obligati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
obligati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
obligati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligavero
|
|
| 2. Person Singular |
obligaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obligaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obligaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obligaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obligaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
obligatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
obligatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
obligati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
obligati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
obligati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obligare
|
|
| Vorzeitigkeit |
obligavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obligaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obligari obligarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
obligatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obligatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obliga
|
! |
| 2. Person Plural |
obligate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obligato
|
| 3. Person Singular |
obligato
|
| 2. Person Plural |
obligatote
|
| 3. Person Plural |
obliganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obligare
|
|
| Genitiv |
obligandi
|
|
| Dativ |
obligando
|
|
| Akkusativ |
obligandum
|
|
| Ablativ |
obligando
|
|
| Vokativ |
obligande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligandus
|
obliganda
|
obligandum
|
| Genitiv |
obligandi
|
obligandae
|
obligandi
|
| Dativ |
obligando
|
obligandae
|
obligando
|
| Akkusativ |
obligandum
|
obligandam
|
obligandum
|
| Ablativ |
obligando
|
obliganda
|
obligando
|
| Vokativ |
obligande
|
obliganda
|
obligandum
|
Plural
| Nominativ |
obligandi
|
obligandae
|
obliganda
|
| Genitiv |
obligandorum
|
obligandarum
|
obligandorum
|
| Dativ |
obligandis
|
obligandis
|
obligandis
|
| Akkusativ |
obligandos
|
obligandas
|
obliganda
|
| Ablativ |
obligandis
|
obligandis
|
obligandis
|
| Vokativ |
obligandi
|
obligandae
|
obliganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligans
|
obligans
|
obligans
|
| Genitiv |
obligantis
|
obligantis
|
obligantis
|
| Dativ |
obliganti
|
obliganti
|
obliganti
|
| Akkusativ |
obligantem
|
obligantem
|
obligans
|
| Ablativ |
obliganti obligante
|
obliganti obligante
|
obliganti obligante
|
| Vokativ |
obligans
|
obligans
|
obligans
|
Plural
| Nominativ |
obligantes
|
obligantes
|
obligantia
|
| Genitiv |
obligantium obligantum
|
obligantium obligantum
|
obligantium obligantum
|
| Dativ |
obligantibus
|
obligantibus
|
obligantibus
|
| Akkusativ |
obligantes
|
obligantes
|
obligantia
|
| Ablativ |
obligantibus
|
obligantibus
|
obligantibus
|
| Vokativ |
obligantes
|
obligantes
|
obligantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligatus
|
obligata
|
obligatum
|
| Genitiv |
obligati
|
obligatae
|
obligati
|
| Dativ |
obligato
|
obligatae
|
obligato
|
| Akkusativ |
obligatum
|
obligatam
|
obligatum
|
| Ablativ |
obligato
|
obligata
|
obligato
|
| Vokativ |
obligate
|
obligata
|
obligatum
|
Plural
| Nominativ |
obligati
|
obligatae
|
obligata
|
| Genitiv |
obligatorum
|
obligatarum
|
obligatorum
|
| Dativ |
obligatis
|
obligatis
|
obligatis
|
| Akkusativ |
obligatos
|
obligatas
|
obligata
|
| Ablativ |
obligatis
|
obligatis
|
obligatis
|
| Vokativ |
obligati
|
obligatae
|
obligata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligaturus
|
obligatura
|
obligaturum
|
| Genitiv |
obligaturi
|
obligaturae
|
obligaturi
|
| Dativ |
obligaturo
|
obligaturae
|
obligaturo
|
| Akkusativ |
obligaturum
|
obligaturam
|
obligaturum
|
| Ablativ |
obligaturo
|
obligatura
|
obligaturo
|
| Vokativ |
obligature
|
obligatura
|
obligaturum
|
Plural
| Nominativ |
obligaturi
|
obligaturae
|
obligatura
|
| Genitiv |
obligaturorum
|
obligaturarum
|
obligaturorum
|
| Dativ |
obligaturis
|
obligaturis
|
obligaturis
|
| Akkusativ |
obligaturos
|
obligaturas
|
obligatura
|
| Ablativ |
obligaturis
|
obligaturis
|
obligaturis
|
| Vokativ |
obligaturi
|
obligaturae
|
obligatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obligatum
|
obligatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligo
|
ich schränke ein |
| 2. Person Singular |
obligas
|
du schränkst ein |
| 3. Person Singular |
obligat
|
er/sie/es schränkt ein |
| 1. Person Plural |
obligamus
|
wir schränken ein |
| 2. Person Plural |
obligatis
|
ihr schränkt ein |
| 3. Person Plural |
obligant
|
sie schränken ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligor
|
ich werde eingeschränkt |
| 2. Person Singular |
obligaris obligare
|
du wirst eingeschränkt |
| 3. Person Singular |
obligatur
|
er/sie/es wird eingeschränkt |
| 1. Person Plural |
obligamur
|
wir werden eingeschränkt |
| 2. Person Plural |
obligamini
|
ihr werdet eingeschränkt |
| 3. Person Plural |
obligantur
|
sie werden eingeschränkt |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligem
|
ich schränke ein |
| 2. Person Singular |
obliges
|
du schränkest ein |
| 3. Person Singular |
obliget
|
er/sie/es schränke ein |
| 1. Person Plural |
obligemus
|
wir schränken ein |
| 2. Person Plural |
obligetis
|
ihr schränket ein |
| 3. Person Plural |
obligent
|
sie schränken ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obliger
|
ich werde eingeschränkt |
| 2. Person Singular |
obligeris obligere
|
du werdest eingeschränkt |
| 3. Person Singular |
obligetur
|
er/sie/es werde eingeschränkt |
| 1. Person Plural |
obligemur
|
wir werden eingeschränkt |
| 2. Person Plural |
obligemini
|
ihr werdet eingeschränkt |
| 3. Person Plural |
obligentur
|
sie werden eingeschränkt |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabam
|
ich schränkte ein |
| 2. Person Singular |
obligabas
|
du schränktest ein |
| 3. Person Singular |
obligabat
|
er/sie/es schränkte ein |
| 1. Person Plural |
obligabamus
|
wir schränkten ein |
| 2. Person Plural |
obligabatis
|
ihr schränktet ein |
| 3. Person Plural |
obligabant
|
sie schränkten ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabar
|
ich wurde eingeschränkt |
| 2. Person Singular |
obligabaris obligabare
|
du wurdest eingeschränkt |
| 3. Person Singular |
obligabatur
|
er/sie/es wurde eingeschränkt |
| 1. Person Plural |
obligabamur
|
wir wurden eingeschränkt |
| 2. Person Plural |
obligabamini
|
ihr wurdet eingeschränkt |
| 3. Person Plural |
obligabantur
|
sie wurden eingeschränkt |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligarem
|
ich schränkte ein |
| 2. Person Singular |
obligares
|
du schränktest ein |
| 3. Person Singular |
obligaret
|
er/sie/es schränkte ein |
| 1. Person Plural |
obligaremus
|
wir schränkten ein |
| 2. Person Plural |
obligaretis
|
ihr schränktet ein |
| 3. Person Plural |
obligarent
|
sie schränkten ein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligarer
|
ich würde eingeschränkt |
| 2. Person Singular |
obligareris obligarere
|
du würdest eingeschränkt |
| 3. Person Singular |
obligaretur
|
er/sie/es würde eingeschränkt |
| 1. Person Plural |
obligaremur
|
wir würden eingeschränkt |
| 2. Person Plural |
obligaremini
|
ihr würdet eingeschränkt |
| 3. Person Plural |
obligarentur
|
sie würden eingeschränkt |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabo
|
ich werde einschränken |
| 2. Person Singular |
obligabis
|
du wirst einschränken |
| 3. Person Singular |
obligabit
|
er/sie/es wird einschränken |
| 1. Person Plural |
obligabimus
|
wir werden einschränken |
| 2. Person Plural |
obligabitis
|
ihr werdet einschränken |
| 3. Person Plural |
obligabunt
|
sie werden einschränken |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabor
|
ich werde eingeschränkt werden |
| 2. Person Singular |
obligaberis obligabere
|
du wirst eingeschränkt werden |
| 3. Person Singular |
obligabitur
|
er/sie/es wird eingeschränkt werden |
| 1. Person Plural |
obligabimur
|
wir werden eingeschränkt werden |
| 2. Person Plural |
obligabimini
|
ihr werdet eingeschränkt werden |
| 3. Person Plural |
obligabuntur
|
sie werden eingeschränkt werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligavi
|
ich habe eingeschränkt |
| 2. Person Singular |
obligavisti
|
du hast eingeschränkt |
| 3. Person Singular |
obligavit
|
er/sie/es hat eingeschränkt |
| 1. Person Plural |
obligavimus
|
wir haben eingeschränkt |
| 2. Person Plural |
obligavistis
|
ihr habt eingeschränkt |
| 3. Person Plural |
obligaverunt obligavere
|
sie haben eingeschränkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus sum
|
ich bin eingeschränkt worden |
| 2. Person Singular |
obligatus es
|
du bist eingeschränkt worden |
| 3. Person Singular |
obligatus est
|
er/sie/es ist eingeschränkt worden |
| 1. Person Plural |
obligati sumus
|
wir sind eingeschränkt worden |
| 2. Person Plural |
obligati estis
|
ihr seid eingeschränkt worden |
| 3. Person Plural |
obligati sunt
|
sie sind eingeschränkt worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligaverim
|
ich habe eingeschränkt |
| 2. Person Singular |
obligaveris
|
du habest eingeschränkt |
| 3. Person Singular |
obligaverit
|
er/sie/es habe eingeschränkt |
| 1. Person Plural |
obligaverimus
|
wir haben eingeschränkt |
| 2. Person Plural |
obligaveritis
|
ihr habet eingeschränkt |
| 3. Person Plural |
obligaverint
|
sie haben eingeschränkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus sim
|
ich sei eingeschränkt worden |
| 2. Person Singular |
obligatus sis
|
du seiest eingeschränkt worden |
| 3. Person Singular |
obligatus sit
|
er/sie/es sei eingeschränkt worden |
| 1. Person Plural |
obligati simus
|
wir seien eingeschränkt worden |
| 2. Person Plural |
obligati sitis
|
ihr seiet eingeschränkt worden |
| 3. Person Plural |
obligati sint
|
sie seien eingeschränkt worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligaveram
|
ich hatte eingeschränkt |
| 2. Person Singular |
obligaveras
|
du hattest eingeschränkt |
| 3. Person Singular |
obligaverat
|
er/sie/es hatte eingeschränkt |
| 1. Person Plural |
obligaveramus
|
wir hatten eingeschränkt |
| 2. Person Plural |
obligaveratis
|
ihr hattet eingeschränkt |
| 3. Person Plural |
obligaverant
|
sie hatten eingeschränkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus eram
|
ich war eingeschränkt worden |
| 2. Person Singular |
obligatus eras
|
du warst eingeschränkt worden |
| 3. Person Singular |
obligatus erat
|
er/sie/es war eingeschränkt worden |
| 1. Person Plural |
obligati eramus
|
wir waren eingeschränkt worden |
| 2. Person Plural |
obligati eratis
|
ihr wart eingeschränkt worden |
| 3. Person Plural |
obligati erant
|
sie waren eingeschränkt worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligavissem
|
ich hätte eingeschränkt |
| 2. Person Singular |
obligavisses
|
du hättest eingeschränkt |
| 3. Person Singular |
obligavisset
|
er/sie/es hätte eingeschränkt |
| 1. Person Plural |
obligavissemus
|
wir hätten eingeschränkt |
| 2. Person Plural |
obligavissetis
|
ihr hättet eingeschränkt |
| 3. Person Plural |
obligavissent
|
sie hätten eingeschränkt |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus essem
|
ich wäre eingeschränkt worden |
| 2. Person Singular |
obligatus esses
|
du wärest eingeschränkt worden |
| 3. Person Singular |
obligatus esset
|
er/sie/es wäre eingeschränkt worden |
| 1. Person Plural |
obligati essemus
|
wir wären eingeschränkt worden |
| 2. Person Plural |
obligati essetis
|
ihr wäret eingeschränkt worden |
| 3. Person Plural |
obligati essent
|
sie wären eingeschränkt worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligavero
|
ich werde eingeschränkt haben |
| 2. Person Singular |
obligaveris
|
du wirst eingeschränkt haben |
| 3. Person Singular |
obligaverit
|
er/sie/es wird eingeschränkt haben |
| 1. Person Plural |
obligaverimus
|
wir werden eingeschränkt haben |
| 2. Person Plural |
obligaveritis
|
ihr werdet eingeschränkt haben |
| 3. Person Plural |
obligaverint
|
sie werden eingeschränkt haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus ero
|
ich werde eingeschränkt worden sein |
| 2. Person Singular |
obligatus eris
|
du wirst eingeschränkt worden sein |
| 3. Person Singular |
obligatus erit
|
er/sie/es wird eingeschränkt worden sein |
| 1. Person Plural |
obligati erimus
|
wir werden eingeschränkt worden sein |
| 2. Person Plural |
obligati eritis
|
ihr werdet eingeschränkt worden sein |
| 3. Person Plural |
obligati erunt
|
sie werden eingeschränkt worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obligare
|
einschränken |
| Vorzeitigkeit |
obligavisse
|
eingeschränkt haben |
| Nachzeitigkeit |
obligaturum esse
|
einschränken werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obligari obligarier
|
eingeschränkt werden |
| Vorzeitigkeit |
obligatum esse
|
eingeschränkt worden sein |
| Nachzeitigkeit |
obligatum iri
|
künftig eingeschränkt werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obliga
|
schränke ein; schränk ein! |
| 2. Person Plural |
obligate
|
schränkt ein! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obligato
|
| 3. Person Singular |
obligato
|
| 2. Person Plural |
obligatote
|
| 3. Person Plural |
obliganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obligare
|
das Einschränken |
| Genitiv |
obligandi
|
des Einschränkens |
| Dativ |
obligando
|
dem Einschränken |
| Akkusativ |
obligandum
|
das Einschränken |
| Ablativ |
obligando
|
durch das Einschränken |
| Vokativ |
obligande
|
Einschränken! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligandus
|
obliganda
|
obligandum
|
| Genitiv |
obligandi
|
obligandae
|
obligandi
|
| Dativ |
obligando
|
obligandae
|
obligando
|
| Akkusativ |
obligandum
|
obligandam
|
obligandum
|
| Ablativ |
obligando
|
obliganda
|
obligando
|
| Vokativ |
obligande
|
obliganda
|
obligandum
|
Plural
| Nominativ |
obligandi
|
obligandae
|
obliganda
|
| Genitiv |
obligandorum
|
obligandarum
|
obligandorum
|
| Dativ |
obligandis
|
obligandis
|
obligandis
|
| Akkusativ |
obligandos
|
obligandas
|
obliganda
|
| Ablativ |
obligandis
|
obligandis
|
obligandis
|
| Vokativ |
obligandi
|
obligandae
|
obliganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligans
|
obligans
|
obligans
|
| Genitiv |
obligantis
|
obligantis
|
obligantis
|
| Dativ |
obliganti
|
obliganti
|
obliganti
|
| Akkusativ |
obligantem
|
obligantem
|
obligans
|
| Ablativ |
obliganti obligante
|
obliganti obligante
|
obliganti obligante
|
| Vokativ |
obligans
|
obligans
|
obligans
|
Plural
| Nominativ |
obligantes
|
obligantes
|
obligantia
|
| Genitiv |
obligantium obligantum
|
obligantium obligantum
|
obligantium obligantum
|
| Dativ |
obligantibus
|
obligantibus
|
obligantibus
|
| Akkusativ |
obligantes
|
obligantes
|
obligantia
|
| Ablativ |
obligantibus
|
obligantibus
|
obligantibus
|
| Vokativ |
obligantes
|
obligantes
|
obligantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligatus
|
obligata
|
obligatum
|
| Genitiv |
obligati
|
obligatae
|
obligati
|
| Dativ |
obligato
|
obligatae
|
obligato
|
| Akkusativ |
obligatum
|
obligatam
|
obligatum
|
| Ablativ |
obligato
|
obligata
|
obligato
|
| Vokativ |
obligate
|
obligata
|
obligatum
|
Plural
| Nominativ |
obligati
|
obligatae
|
obligata
|
| Genitiv |
obligatorum
|
obligatarum
|
obligatorum
|
| Dativ |
obligatis
|
obligatis
|
obligatis
|
| Akkusativ |
obligatos
|
obligatas
|
obligata
|
| Ablativ |
obligatis
|
obligatis
|
obligatis
|
| Vokativ |
obligati
|
obligatae
|
obligata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligaturus
|
obligatura
|
obligaturum
|
| Genitiv |
obligaturi
|
obligaturae
|
obligaturi
|
| Dativ |
obligaturo
|
obligaturae
|
obligaturo
|
| Akkusativ |
obligaturum
|
obligaturam
|
obligaturum
|
| Ablativ |
obligaturo
|
obligatura
|
obligaturo
|
| Vokativ |
obligature
|
obligatura
|
obligaturum
|
Plural
| Nominativ |
obligaturi
|
obligaturae
|
obligatura
|
| Genitiv |
obligaturorum
|
obligaturarum
|
obligaturorum
|
| Dativ |
obligaturis
|
obligaturis
|
obligaturis
|
| Akkusativ |
obligaturos
|
obligaturas
|
obligatura
|
| Ablativ |
obligaturis
|
obligaturis
|
obligaturis
|
| Vokativ |
obligaturi
|
obligaturae
|
obligatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obligatum
|
obligatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligo
|
|
| 2. Person Singular |
obligas
|
|
| 3. Person Singular |
obligat
|
|
| 1. Person Plural |
obligamus
|
|
| 2. Person Plural |
obligatis
|
|
| 3. Person Plural |
obligant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligor
|
|
| 2. Person Singular |
obligaris obligare
|
|
| 3. Person Singular |
obligatur
|
|
| 1. Person Plural |
obligamur
|
|
| 2. Person Plural |
obligamini
|
|
| 3. Person Plural |
obligantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligem
|
|
| 2. Person Singular |
obliges
|
|
| 3. Person Singular |
obliget
|
|
| 1. Person Plural |
obligemus
|
|
| 2. Person Plural |
obligetis
|
|
| 3. Person Plural |
obligent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obliger
|
|
| 2. Person Singular |
obligeris obligere
|
|
| 3. Person Singular |
obligetur
|
|
| 1. Person Plural |
obligemur
|
|
| 2. Person Plural |
obligemini
|
|
| 3. Person Plural |
obligentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabam
|
|
| 2. Person Singular |
obligabas
|
|
| 3. Person Singular |
obligabat
|
|
| 1. Person Plural |
obligabamus
|
|
| 2. Person Plural |
obligabatis
|
|
| 3. Person Plural |
obligabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabar
|
|
| 2. Person Singular |
obligabaris obligabare
|
|
| 3. Person Singular |
obligabatur
|
|
| 1. Person Plural |
obligabamur
|
|
| 2. Person Plural |
obligabamini
|
|
| 3. Person Plural |
obligabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligarem
|
|
| 2. Person Singular |
obligares
|
|
| 3. Person Singular |
obligaret
|
|
| 1. Person Plural |
obligaremus
|
|
| 2. Person Plural |
obligaretis
|
|
| 3. Person Plural |
obligarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligarer
|
|
| 2. Person Singular |
obligareris obligarere
|
|
| 3. Person Singular |
obligaretur
|
|
| 1. Person Plural |
obligaremur
|
|
| 2. Person Plural |
obligaremini
|
|
| 3. Person Plural |
obligarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabo
|
|
| 2. Person Singular |
obligabis
|
|
| 3. Person Singular |
obligabit
|
|
| 1. Person Plural |
obligabimus
|
|
| 2. Person Plural |
obligabitis
|
|
| 3. Person Plural |
obligabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabor
|
|
| 2. Person Singular |
obligaberis obligabere
|
|
| 3. Person Singular |
obligabitur
|
|
| 1. Person Plural |
obligabimur
|
|
| 2. Person Plural |
obligabimini
|
|
| 3. Person Plural |
obligabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligavi
|
|
| 2. Person Singular |
obligavisti
|
|
| 3. Person Singular |
obligavit
|
|
| 1. Person Plural |
obligavimus
|
|
| 2. Person Plural |
obligavistis
|
|
| 3. Person Plural |
obligaverunt obligavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
obligatus es
|
|
| 3. Person Singular |
obligatus est
|
|
| 1. Person Plural |
obligati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
obligati estis
|
|
| 3. Person Plural |
obligati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligaverim
|
|
| 2. Person Singular |
obligaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obligaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obligaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obligaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obligaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
obligatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
obligatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
obligati simus
|
|
| 2. Person Plural |
obligati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
obligati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligaveram
|
|
| 2. Person Singular |
obligaveras
|
|
| 3. Person Singular |
obligaverat
|
|
| 1. Person Plural |
obligaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
obligaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
obligaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
obligatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
obligatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
obligati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
obligati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
obligati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligavissem
|
|
| 2. Person Singular |
obligavisses
|
|
| 3. Person Singular |
obligavisset
|
|
| 1. Person Plural |
obligavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
obligavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
obligavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
obligatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
obligatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
obligati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
obligati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
obligati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligavero
|
|
| 2. Person Singular |
obligaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obligaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obligaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obligaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obligaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
obligatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
obligatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
obligati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
obligati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
obligati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obligare
|
|
| Vorzeitigkeit |
obligavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obligaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obligari obligarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
obligatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obligatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obliga
|
! |
| 2. Person Plural |
obligate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obligato
|
| 3. Person Singular |
obligato
|
| 2. Person Plural |
obligatote
|
| 3. Person Plural |
obliganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obligare
|
|
| Genitiv |
obligandi
|
|
| Dativ |
obligando
|
|
| Akkusativ |
obligandum
|
|
| Ablativ |
obligando
|
|
| Vokativ |
obligande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligandus
|
obliganda
|
obligandum
|
| Genitiv |
obligandi
|
obligandae
|
obligandi
|
| Dativ |
obligando
|
obligandae
|
obligando
|
| Akkusativ |
obligandum
|
obligandam
|
obligandum
|
| Ablativ |
obligando
|
obliganda
|
obligando
|
| Vokativ |
obligande
|
obliganda
|
obligandum
|
Plural
| Nominativ |
obligandi
|
obligandae
|
obliganda
|
| Genitiv |
obligandorum
|
obligandarum
|
obligandorum
|
| Dativ |
obligandis
|
obligandis
|
obligandis
|
| Akkusativ |
obligandos
|
obligandas
|
obliganda
|
| Ablativ |
obligandis
|
obligandis
|
obligandis
|
| Vokativ |
obligandi
|
obligandae
|
obliganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligans
|
obligans
|
obligans
|
| Genitiv |
obligantis
|
obligantis
|
obligantis
|
| Dativ |
obliganti
|
obliganti
|
obliganti
|
| Akkusativ |
obligantem
|
obligantem
|
obligans
|
| Ablativ |
obliganti obligante
|
obliganti obligante
|
obliganti obligante
|
| Vokativ |
obligans
|
obligans
|
obligans
|
Plural
| Nominativ |
obligantes
|
obligantes
|
obligantia
|
| Genitiv |
obligantium obligantum
|
obligantium obligantum
|
obligantium obligantum
|
| Dativ |
obligantibus
|
obligantibus
|
obligantibus
|
| Akkusativ |
obligantes
|
obligantes
|
obligantia
|
| Ablativ |
obligantibus
|
obligantibus
|
obligantibus
|
| Vokativ |
obligantes
|
obligantes
|
obligantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligatus
|
obligata
|
obligatum
|
| Genitiv |
obligati
|
obligatae
|
obligati
|
| Dativ |
obligato
|
obligatae
|
obligato
|
| Akkusativ |
obligatum
|
obligatam
|
obligatum
|
| Ablativ |
obligato
|
obligata
|
obligato
|
| Vokativ |
obligate
|
obligata
|
obligatum
|
Plural
| Nominativ |
obligati
|
obligatae
|
obligata
|
| Genitiv |
obligatorum
|
obligatarum
|
obligatorum
|
| Dativ |
obligatis
|
obligatis
|
obligatis
|
| Akkusativ |
obligatos
|
obligatas
|
obligata
|
| Ablativ |
obligatis
|
obligatis
|
obligatis
|
| Vokativ |
obligati
|
obligatae
|
obligata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligaturus
|
obligatura
|
obligaturum
|
| Genitiv |
obligaturi
|
obligaturae
|
obligaturi
|
| Dativ |
obligaturo
|
obligaturae
|
obligaturo
|
| Akkusativ |
obligaturum
|
obligaturam
|
obligaturum
|
| Ablativ |
obligaturo
|
obligatura
|
obligaturo
|
| Vokativ |
obligature
|
obligatura
|
obligaturum
|
Plural
| Nominativ |
obligaturi
|
obligaturae
|
obligatura
|
| Genitiv |
obligaturorum
|
obligaturarum
|
obligaturorum
|
| Dativ |
obligaturis
|
obligaturis
|
obligaturis
|
| Akkusativ |
obligaturos
|
obligaturas
|
obligatura
|
| Ablativ |
obligaturis
|
obligaturis
|
obligaturis
|
| Vokativ |
obligaturi
|
obligaturae
|
obligatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obligatum
|
obligatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligo
|
|
| 2. Person Singular |
obligas
|
|
| 3. Person Singular |
obligat
|
|
| 1. Person Plural |
obligamus
|
|
| 2. Person Plural |
obligatis
|
|
| 3. Person Plural |
obligant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligor
|
|
| 2. Person Singular |
obligaris obligare
|
|
| 3. Person Singular |
obligatur
|
|
| 1. Person Plural |
obligamur
|
|
| 2. Person Plural |
obligamini
|
|
| 3. Person Plural |
obligantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligem
|
|
| 2. Person Singular |
obliges
|
|
| 3. Person Singular |
obliget
|
|
| 1. Person Plural |
obligemus
|
|
| 2. Person Plural |
obligetis
|
|
| 3. Person Plural |
obligent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obliger
|
|
| 2. Person Singular |
obligeris obligere
|
|
| 3. Person Singular |
obligetur
|
|
| 1. Person Plural |
obligemur
|
|
| 2. Person Plural |
obligemini
|
|
| 3. Person Plural |
obligentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabam
|
|
| 2. Person Singular |
obligabas
|
|
| 3. Person Singular |
obligabat
|
|
| 1. Person Plural |
obligabamus
|
|
| 2. Person Plural |
obligabatis
|
|
| 3. Person Plural |
obligabant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabar
|
|
| 2. Person Singular |
obligabaris obligabare
|
|
| 3. Person Singular |
obligabatur
|
|
| 1. Person Plural |
obligabamur
|
|
| 2. Person Plural |
obligabamini
|
|
| 3. Person Plural |
obligabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligarem
|
|
| 2. Person Singular |
obligares
|
|
| 3. Person Singular |
obligaret
|
|
| 1. Person Plural |
obligaremus
|
|
| 2. Person Plural |
obligaretis
|
|
| 3. Person Plural |
obligarent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligarer
|
|
| 2. Person Singular |
obligareris obligarere
|
|
| 3. Person Singular |
obligaretur
|
|
| 1. Person Plural |
obligaremur
|
|
| 2. Person Plural |
obligaremini
|
|
| 3. Person Plural |
obligarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabo
|
|
| 2. Person Singular |
obligabis
|
|
| 3. Person Singular |
obligabit
|
|
| 1. Person Plural |
obligabimus
|
|
| 2. Person Plural |
obligabitis
|
|
| 3. Person Plural |
obligabunt
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabor
|
|
| 2. Person Singular |
obligaberis obligabere
|
|
| 3. Person Singular |
obligabitur
|
|
| 1. Person Plural |
obligabimur
|
|
| 2. Person Plural |
obligabimini
|
|
| 3. Person Plural |
obligabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligavi
|
|
| 2. Person Singular |
obligavisti
|
|
| 3. Person Singular |
obligavit
|
|
| 1. Person Plural |
obligavimus
|
|
| 2. Person Plural |
obligavistis
|
|
| 3. Person Plural |
obligaverunt obligavere
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
obligatus es
|
|
| 3. Person Singular |
obligatus est
|
|
| 1. Person Plural |
obligati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
obligati estis
|
|
| 3. Person Plural |
obligati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligaverim
|
|
| 2. Person Singular |
obligaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obligaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obligaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obligaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obligaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
obligatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
obligatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
obligati simus
|
|
| 2. Person Plural |
obligati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
obligati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligaveram
|
|
| 2. Person Singular |
obligaveras
|
|
| 3. Person Singular |
obligaverat
|
|
| 1. Person Plural |
obligaveramus
|
|
| 2. Person Plural |
obligaveratis
|
|
| 3. Person Plural |
obligaverant
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
obligatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
obligatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
obligati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
obligati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
obligati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligavissem
|
|
| 2. Person Singular |
obligavisses
|
|
| 3. Person Singular |
obligavisset
|
|
| 1. Person Plural |
obligavissemus
|
|
| 2. Person Plural |
obligavissetis
|
|
| 3. Person Plural |
obligavissent
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
obligatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
obligatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
obligati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
obligati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
obligati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligavero
|
|
| 2. Person Singular |
obligaveris
|
|
| 3. Person Singular |
obligaverit
|
|
| 1. Person Plural |
obligaverimus
|
|
| 2. Person Plural |
obligaveritis
|
|
| 3. Person Plural |
obligaverint
|
|
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
obligatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
obligatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
obligati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
obligati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
obligati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obligare
|
|
| Vorzeitigkeit |
obligavisse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obligaturum esse
|
|
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obligari obligarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
obligatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obligatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obliga
|
! |
| 2. Person Plural |
obligate
|
! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obligato
|
| 3. Person Singular |
obligato
|
| 2. Person Plural |
obligatote
|
| 3. Person Plural |
obliganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obligare
|
|
| Genitiv |
obligandi
|
|
| Dativ |
obligando
|
|
| Akkusativ |
obligandum
|
|
| Ablativ |
obligando
|
|
| Vokativ |
obligande
|
|
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligandus
|
obliganda
|
obligandum
|
| Genitiv |
obligandi
|
obligandae
|
obligandi
|
| Dativ |
obligando
|
obligandae
|
obligando
|
| Akkusativ |
obligandum
|
obligandam
|
obligandum
|
| Ablativ |
obligando
|
obliganda
|
obligando
|
| Vokativ |
obligande
|
obliganda
|
obligandum
|
Plural
| Nominativ |
obligandi
|
obligandae
|
obliganda
|
| Genitiv |
obligandorum
|
obligandarum
|
obligandorum
|
| Dativ |
obligandis
|
obligandis
|
obligandis
|
| Akkusativ |
obligandos
|
obligandas
|
obliganda
|
| Ablativ |
obligandis
|
obligandis
|
obligandis
|
| Vokativ |
obligandi
|
obligandae
|
obliganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligans
|
obligans
|
obligans
|
| Genitiv |
obligantis
|
obligantis
|
obligantis
|
| Dativ |
obliganti
|
obliganti
|
obliganti
|
| Akkusativ |
obligantem
|
obligantem
|
obligans
|
| Ablativ |
obliganti obligante
|
obliganti obligante
|
obliganti obligante
|
| Vokativ |
obligans
|
obligans
|
obligans
|
Plural
| Nominativ |
obligantes
|
obligantes
|
obligantia
|
| Genitiv |
obligantium obligantum
|
obligantium obligantum
|
obligantium obligantum
|
| Dativ |
obligantibus
|
obligantibus
|
obligantibus
|
| Akkusativ |
obligantes
|
obligantes
|
obligantia
|
| Ablativ |
obligantibus
|
obligantibus
|
obligantibus
|
| Vokativ |
obligantes
|
obligantes
|
obligantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligatus
|
obligata
|
obligatum
|
| Genitiv |
obligati
|
obligatae
|
obligati
|
| Dativ |
obligato
|
obligatae
|
obligato
|
| Akkusativ |
obligatum
|
obligatam
|
obligatum
|
| Ablativ |
obligato
|
obligata
|
obligato
|
| Vokativ |
obligate
|
obligata
|
obligatum
|
Plural
| Nominativ |
obligati
|
obligatae
|
obligata
|
| Genitiv |
obligatorum
|
obligatarum
|
obligatorum
|
| Dativ |
obligatis
|
obligatis
|
obligatis
|
| Akkusativ |
obligatos
|
obligatas
|
obligata
|
| Ablativ |
obligatis
|
obligatis
|
obligatis
|
| Vokativ |
obligati
|
obligatae
|
obligata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligaturus
|
obligatura
|
obligaturum
|
| Genitiv |
obligaturi
|
obligaturae
|
obligaturi
|
| Dativ |
obligaturo
|
obligaturae
|
obligaturo
|
| Akkusativ |
obligaturum
|
obligaturam
|
obligaturum
|
| Ablativ |
obligaturo
|
obligatura
|
obligaturo
|
| Vokativ |
obligature
|
obligatura
|
obligaturum
|
Plural
| Nominativ |
obligaturi
|
obligaturae
|
obligatura
|
| Genitiv |
obligaturorum
|
obligaturarum
|
obligaturorum
|
| Dativ |
obligaturis
|
obligaturis
|
obligaturis
|
| Akkusativ |
obligaturos
|
obligaturas
|
obligatura
|
| Ablativ |
obligaturis
|
obligaturis
|
obligaturis
|
| Vokativ |
obligaturi
|
obligaturae
|
obligatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obligatum
|
obligatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligo
|
ich verfalle |
| 2. Person Singular |
obligas
|
du verfällst |
| 3. Person Singular |
obligat
|
er/sie/es verfällt |
| 1. Person Plural |
obligamus
|
wir verfallen |
| 2. Person Plural |
obligatis
|
ihr verfallt |
| 3. Person Plural |
obligant
|
sie verfallen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligor
|
|
| 2. Person Singular |
obligaris obligare
|
|
| 3. Person Singular |
obligatur
|
|
| 1. Person Plural |
obligamur
|
|
| 2. Person Plural |
obligamini
|
|
| 3. Person Plural |
obligantur
|
|
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligem
|
ich verfalle |
| 2. Person Singular |
obliges
|
du verfallest |
| 3. Person Singular |
obliget
|
er/sie/es verfalle |
| 1. Person Plural |
obligemus
|
wir verfallen |
| 2. Person Plural |
obligetis
|
ihr verfallet |
| 3. Person Plural |
obligent
|
sie verfallen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obliger
|
|
| 2. Person Singular |
obligeris obligere
|
|
| 3. Person Singular |
obligetur
|
|
| 1. Person Plural |
obligemur
|
|
| 2. Person Plural |
obligemini
|
|
| 3. Person Plural |
obligentur
|
|
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabam
|
ich verfiel |
| 2. Person Singular |
obligabas
|
du verfielst |
| 3. Person Singular |
obligabat
|
er/sie/es verfiel |
| 1. Person Plural |
obligabamus
|
wir verfielen |
| 2. Person Plural |
obligabatis
|
ihr verfielt |
| 3. Person Plural |
obligabant
|
sie verfielen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabar
|
|
| 2. Person Singular |
obligabaris obligabare
|
|
| 3. Person Singular |
obligabatur
|
|
| 1. Person Plural |
obligabamur
|
|
| 2. Person Plural |
obligabamini
|
|
| 3. Person Plural |
obligabantur
|
|
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligarem
|
ich verfiele |
| 2. Person Singular |
obligares
|
du verfielest |
| 3. Person Singular |
obligaret
|
er/sie/es verfiele |
| 1. Person Plural |
obligaremus
|
wir verfielen |
| 2. Person Plural |
obligaretis
|
ihr verfielet |
| 3. Person Plural |
obligarent
|
sie verfielen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligarer
|
|
| 2. Person Singular |
obligareris obligarere
|
|
| 3. Person Singular |
obligaretur
|
|
| 1. Person Plural |
obligaremur
|
|
| 2. Person Plural |
obligaremini
|
|
| 3. Person Plural |
obligarentur
|
|
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabo
|
ich werde verfallen |
| 2. Person Singular |
obligabis
|
du wirst verfallen |
| 3. Person Singular |
obligabit
|
er/sie/es wird verfallen |
| 1. Person Plural |
obligabimus
|
wir werden verfallen |
| 2. Person Plural |
obligabitis
|
ihr werdet verfallen |
| 3. Person Plural |
obligabunt
|
sie werden verfallen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabor
|
|
| 2. Person Singular |
obligaberis obligabere
|
|
| 3. Person Singular |
obligabitur
|
|
| 1. Person Plural |
obligabimur
|
|
| 2. Person Plural |
obligabimini
|
|
| 3. Person Plural |
obligabuntur
|
|
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligavi
|
ich bin verfallen |
| 2. Person Singular |
obligavisti
|
du bist verfallen |
| 3. Person Singular |
obligavit
|
er/sie/es ist verfallen |
| 1. Person Plural |
obligavimus
|
wir sind verfallen |
| 2. Person Plural |
obligavistis
|
ihr seid verfallen |
| 3. Person Plural |
obligaverunt obligavere
|
sie sind verfallen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus sum
|
|
| 2. Person Singular |
obligatus es
|
|
| 3. Person Singular |
obligatus est
|
|
| 1. Person Plural |
obligati sumus
|
|
| 2. Person Plural |
obligati estis
|
|
| 3. Person Plural |
obligati sunt
|
|
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligaverim
|
ich sei verfallen |
| 2. Person Singular |
obligaveris
|
du seiest verfallen |
| 3. Person Singular |
obligaverit
|
er/sie/es sei verfallen |
| 1. Person Plural |
obligaverimus
|
wir seien verfallen |
| 2. Person Plural |
obligaveritis
|
ihr seiet verfallen |
| 3. Person Plural |
obligaverint
|
sie seien verfallen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus sim
|
|
| 2. Person Singular |
obligatus sis
|
|
| 3. Person Singular |
obligatus sit
|
|
| 1. Person Plural |
obligati simus
|
|
| 2. Person Plural |
obligati sitis
|
|
| 3. Person Plural |
obligati sint
|
|
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligaveram
|
ich war verfallen |
| 2. Person Singular |
obligaveras
|
du warst verfallen |
| 3. Person Singular |
obligaverat
|
er/sie/es war verfallen |
| 1. Person Plural |
obligaveramus
|
wir waren verfallen |
| 2. Person Plural |
obligaveratis
|
ihr wart verfallen |
| 3. Person Plural |
obligaverant
|
sie waren verfallen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus eram
|
|
| 2. Person Singular |
obligatus eras
|
|
| 3. Person Singular |
obligatus erat
|
|
| 1. Person Plural |
obligati eramus
|
|
| 2. Person Plural |
obligati eratis
|
|
| 3. Person Plural |
obligati erant
|
|
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligavissem
|
ich wäre verfallen |
| 2. Person Singular |
obligavisses
|
du wärest verfallen |
| 3. Person Singular |
obligavisset
|
er/sie/es wäre verfallen |
| 1. Person Plural |
obligavissemus
|
wir wären verfallen |
| 2. Person Plural |
obligavissetis
|
ihr wäret verfallen |
| 3. Person Plural |
obligavissent
|
sie wären verfallen |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus essem
|
|
| 2. Person Singular |
obligatus esses
|
|
| 3. Person Singular |
obligatus esset
|
|
| 1. Person Plural |
obligati essemus
|
|
| 2. Person Plural |
obligati essetis
|
|
| 3. Person Plural |
obligati essent
|
|
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligavero
|
ich werde verfallen sein |
| 2. Person Singular |
obligaveris
|
du wirst verfallen sein |
| 3. Person Singular |
obligaverit
|
er/sie/es wird verfallen sein |
| 1. Person Plural |
obligaverimus
|
wir werden verfallen sein |
| 2. Person Plural |
obligaveritis
|
ihr werdet verfallen sein |
| 3. Person Plural |
obligaverint
|
sie werden verfallen sein |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus ero
|
|
| 2. Person Singular |
obligatus eris
|
|
| 3. Person Singular |
obligatus erit
|
|
| 1. Person Plural |
obligati erimus
|
|
| 2. Person Plural |
obligati eritis
|
|
| 3. Person Plural |
obligati erunt
|
|
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obligare
|
verfallen |
| Vorzeitigkeit |
obligavisse
|
verfallen sein |
| Nachzeitigkeit |
obligaturum esse
|
verfallen werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obligari obligarier
|
|
| Vorzeitigkeit |
obligatum esse
|
|
| Nachzeitigkeit |
obligatum iri
|
|
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obliga
|
verfalle; verfall! |
| 2. Person Plural |
obligate
|
verfallt! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obligato
|
| 3. Person Singular |
obligato
|
| 2. Person Plural |
obligatote
|
| 3. Person Plural |
obliganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obligare
|
das Verfallen |
| Genitiv |
obligandi
|
des Verfallens |
| Dativ |
obligando
|
dem Verfallen |
| Akkusativ |
obligandum
|
das Verfallen |
| Ablativ |
obligando
|
durch das Verfallen |
| Vokativ |
obligande
|
Verfallen! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligandus
|
obliganda
|
obligandum
|
| Genitiv |
obligandi
|
obligandae
|
obligandi
|
| Dativ |
obligando
|
obligandae
|
obligando
|
| Akkusativ |
obligandum
|
obligandam
|
obligandum
|
| Ablativ |
obligando
|
obliganda
|
obligando
|
| Vokativ |
obligande
|
obliganda
|
obligandum
|
Plural
| Nominativ |
obligandi
|
obligandae
|
obliganda
|
| Genitiv |
obligandorum
|
obligandarum
|
obligandorum
|
| Dativ |
obligandis
|
obligandis
|
obligandis
|
| Akkusativ |
obligandos
|
obligandas
|
obliganda
|
| Ablativ |
obligandis
|
obligandis
|
obligandis
|
| Vokativ |
obligandi
|
obligandae
|
obliganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligans
|
obligans
|
obligans
|
| Genitiv |
obligantis
|
obligantis
|
obligantis
|
| Dativ |
obliganti
|
obliganti
|
obliganti
|
| Akkusativ |
obligantem
|
obligantem
|
obligans
|
| Ablativ |
obliganti obligante
|
obliganti obligante
|
obliganti obligante
|
| Vokativ |
obligans
|
obligans
|
obligans
|
Plural
| Nominativ |
obligantes
|
obligantes
|
obligantia
|
| Genitiv |
obligantium obligantum
|
obligantium obligantum
|
obligantium obligantum
|
| Dativ |
obligantibus
|
obligantibus
|
obligantibus
|
| Akkusativ |
obligantes
|
obligantes
|
obligantia
|
| Ablativ |
obligantibus
|
obligantibus
|
obligantibus
|
| Vokativ |
obligantes
|
obligantes
|
obligantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligatus
|
obligata
|
obligatum
|
| Genitiv |
obligati
|
obligatae
|
obligati
|
| Dativ |
obligato
|
obligatae
|
obligato
|
| Akkusativ |
obligatum
|
obligatam
|
obligatum
|
| Ablativ |
obligato
|
obligata
|
obligato
|
| Vokativ |
obligate
|
obligata
|
obligatum
|
Plural
| Nominativ |
obligati
|
obligatae
|
obligata
|
| Genitiv |
obligatorum
|
obligatarum
|
obligatorum
|
| Dativ |
obligatis
|
obligatis
|
obligatis
|
| Akkusativ |
obligatos
|
obligatas
|
obligata
|
| Ablativ |
obligatis
|
obligatis
|
obligatis
|
| Vokativ |
obligati
|
obligatae
|
obligata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligaturus
|
obligatura
|
obligaturum
|
| Genitiv |
obligaturi
|
obligaturae
|
obligaturi
|
| Dativ |
obligaturo
|
obligaturae
|
obligaturo
|
| Akkusativ |
obligaturum
|
obligaturam
|
obligaturum
|
| Ablativ |
obligaturo
|
obligatura
|
obligaturo
|
| Vokativ |
obligature
|
obligatura
|
obligaturum
|
Plural
| Nominativ |
obligaturi
|
obligaturae
|
obligatura
|
| Genitiv |
obligaturorum
|
obligaturarum
|
obligaturorum
|
| Dativ |
obligaturis
|
obligaturis
|
obligaturis
|
| Akkusativ |
obligaturos
|
obligaturas
|
obligatura
|
| Ablativ |
obligaturis
|
obligaturis
|
obligaturis
|
| Vokativ |
obligaturi
|
obligaturae
|
obligatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obligatum
|
obligatu
|
Präsens Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligo
|
ich verhindere |
| 2. Person Singular |
obligas
|
du verhinderst |
| 3. Person Singular |
obligat
|
er/sie/es verhindert |
| 1. Person Plural |
obligamus
|
wir verhindern |
| 2. Person Plural |
obligatis
|
ihr verhindert |
| 3. Person Plural |
obligant
|
sie verhindern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligor
|
ich werde verhindert |
| 2. Person Singular |
obligaris obligare
|
du wirst verhindert |
| 3. Person Singular |
obligatur
|
er/sie/es wird verhindert |
| 1. Person Plural |
obligamur
|
wir werden verhindert |
| 2. Person Plural |
obligamini
|
ihr werdet verhindert |
| 3. Person Plural |
obligantur
|
sie werden verhindert |
Präsens Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligem
|
ich verhindere |
| 2. Person Singular |
obliges
|
du verhinderst |
| 3. Person Singular |
obliget
|
er/sie/es verhindere |
| 1. Person Plural |
obligemus
|
wir verhindern |
| 2. Person Plural |
obligetis
|
ihr verhindert |
| 3. Person Plural |
obligent
|
sie verhindern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obliger
|
ich werde verhindert |
| 2. Person Singular |
obligeris obligere
|
du werdest verhindert |
| 3. Person Singular |
obligetur
|
er/sie/es werde verhindert |
| 1. Person Plural |
obligemur
|
wir werden verhindert |
| 2. Person Plural |
obligemini
|
ihr werdet verhindert |
| 3. Person Plural |
obligentur
|
sie werden verhindert |
Imperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabam
|
ich verhinderte |
| 2. Person Singular |
obligabas
|
du verhindertest |
| 3. Person Singular |
obligabat
|
er/sie/es verhinderte |
| 1. Person Plural |
obligabamus
|
wir verhinderten |
| 2. Person Plural |
obligabatis
|
ihr verhindertet |
| 3. Person Plural |
obligabant
|
sie verhinderten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabar
|
ich wurde verhindert |
| 2. Person Singular |
obligabaris obligabare
|
du wurdest verhindert |
| 3. Person Singular |
obligabatur
|
er/sie/es wurde verhindert |
| 1. Person Plural |
obligabamur
|
wir wurden verhindert |
| 2. Person Plural |
obligabamini
|
ihr wurdet verhindert |
| 3. Person Plural |
obligabantur
|
sie wurden verhindert |
Imperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligarem
|
ich verhinderte |
| 2. Person Singular |
obligares
|
du verhindertest |
| 3. Person Singular |
obligaret
|
er/sie/es verhinderte |
| 1. Person Plural |
obligaremus
|
wir verhinderten |
| 2. Person Plural |
obligaretis
|
ihr verhindertet |
| 3. Person Plural |
obligarent
|
sie verhinderten |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligarer
|
ich würde verhindert |
| 2. Person Singular |
obligareris obligarere
|
du würdest verhindert |
| 3. Person Singular |
obligaretur
|
er/sie/es würde verhindert |
| 1. Person Plural |
obligaremur
|
wir würden verhindert |
| 2. Person Plural |
obligaremini
|
ihr würdet verhindert |
| 3. Person Plural |
obligarentur
|
sie würden verhindert |
Futur I
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabo
|
ich werde verhindern |
| 2. Person Singular |
obligabis
|
du wirst verhindern |
| 3. Person Singular |
obligabit
|
er/sie/es wird verhindern |
| 1. Person Plural |
obligabimus
|
wir werden verhindern |
| 2. Person Plural |
obligabitis
|
ihr werdet verhindern |
| 3. Person Plural |
obligabunt
|
sie werden verhindern |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligabor
|
ich werde verhindert werden |
| 2. Person Singular |
obligaberis obligabere
|
du wirst verhindert werden |
| 3. Person Singular |
obligabitur
|
er/sie/es wird verhindert werden |
| 1. Person Plural |
obligabimur
|
wir werden verhindert werden |
| 2. Person Plural |
obligabimini
|
ihr werdet verhindert werden |
| 3. Person Plural |
obligabuntur
|
sie werden verhindert werden |
Perfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligavi
|
ich habe verhindert |
| 2. Person Singular |
obligavisti
|
du hast verhindert |
| 3. Person Singular |
obligavit
|
er/sie/es hat verhindert |
| 1. Person Plural |
obligavimus
|
wir haben verhindert |
| 2. Person Plural |
obligavistis
|
ihr habt verhindert |
| 3. Person Plural |
obligaverunt obligavere
|
sie haben verhindert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus sum
|
ich bin verhindert worden |
| 2. Person Singular |
obligatus es
|
du bist verhindert worden |
| 3. Person Singular |
obligatus est
|
er/sie/es ist verhindert worden |
| 1. Person Plural |
obligati sumus
|
wir sind verhindert worden |
| 2. Person Plural |
obligati estis
|
ihr seid verhindert worden |
| 3. Person Plural |
obligati sunt
|
sie sind verhindert worden |
Perfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligaverim
|
ich habe verhindert |
| 2. Person Singular |
obligaveris
|
du habest verhindert |
| 3. Person Singular |
obligaverit
|
er/sie/es habe verhindert |
| 1. Person Plural |
obligaverimus
|
wir haben verhindert |
| 2. Person Plural |
obligaveritis
|
ihr habet verhindert |
| 3. Person Plural |
obligaverint
|
sie haben verhindert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus sim
|
ich sei verhindert worden |
| 2. Person Singular |
obligatus sis
|
du seiest verhindert worden |
| 3. Person Singular |
obligatus sit
|
er/sie/es sei verhindert worden |
| 1. Person Plural |
obligati simus
|
wir seien verhindert worden |
| 2. Person Plural |
obligati sitis
|
ihr seiet verhindert worden |
| 3. Person Plural |
obligati sint
|
sie seien verhindert worden |
Plusquamperfekt Indikativ
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligaveram
|
ich hatte verhindert |
| 2. Person Singular |
obligaveras
|
du hattest verhindert |
| 3. Person Singular |
obligaverat
|
er/sie/es hatte verhindert |
| 1. Person Plural |
obligaveramus
|
wir hatten verhindert |
| 2. Person Plural |
obligaveratis
|
ihr hattet verhindert |
| 3. Person Plural |
obligaverant
|
sie hatten verhindert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus eram
|
ich war verhindert worden |
| 2. Person Singular |
obligatus eras
|
du warst verhindert worden |
| 3. Person Singular |
obligatus erat
|
er/sie/es war verhindert worden |
| 1. Person Plural |
obligati eramus
|
wir waren verhindert worden |
| 2. Person Plural |
obligati eratis
|
ihr wart verhindert worden |
| 3. Person Plural |
obligati erant
|
sie waren verhindert worden |
Plusquamperfekt Konjunktiv
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligavissem
|
ich hätte verhindert |
| 2. Person Singular |
obligavisses
|
du hättest verhindert |
| 3. Person Singular |
obligavisset
|
er/sie/es hätte verhindert |
| 1. Person Plural |
obligavissemus
|
wir hätten verhindert |
| 2. Person Plural |
obligavissetis
|
ihr hättet verhindert |
| 3. Person Plural |
obligavissent
|
sie hätten verhindert |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus essem
|
ich wäre verhindert worden |
| 2. Person Singular |
obligatus esses
|
du wärest verhindert worden |
| 3. Person Singular |
obligatus esset
|
er/sie/es wäre verhindert worden |
| 1. Person Plural |
obligati essemus
|
wir wären verhindert worden |
| 2. Person Plural |
obligati essetis
|
ihr wäret verhindert worden |
| 3. Person Plural |
obligati essent
|
sie wären verhindert worden |
Futur II
| |
Aktiv |
|
| 1. Person Singular |
obligavero
|
ich werde verhindert haben |
| 2. Person Singular |
obligaveris
|
du wirst verhindert haben |
| 3. Person Singular |
obligaverit
|
er/sie/es wird verhindert haben |
| 1. Person Plural |
obligaverimus
|
wir werden verhindert haben |
| 2. Person Plural |
obligaveritis
|
ihr werdet verhindert haben |
| 3. Person Plural |
obligaverint
|
sie werden verhindert haben |
| |
Passiv |
|
| 1. Person Singular |
obligatus ero
|
ich werde verhindert worden sein |
| 2. Person Singular |
obligatus eris
|
du wirst verhindert worden sein |
| 3. Person Singular |
obligatus erit
|
er/sie/es wird verhindert worden sein |
| 1. Person Plural |
obligati erimus
|
wir werden verhindert worden sein |
| 2. Person Plural |
obligati eritis
|
ihr werdet verhindert worden sein |
| 3. Person Plural |
obligati erunt
|
sie werden verhindert worden sein |
Infinite
| |
Aktiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obligare
|
verhindern |
| Vorzeitigkeit |
obligavisse
|
verhindert haben |
| Nachzeitigkeit |
obligaturum esse
|
verhindern werden |
| |
Passiv |
|
| Gleichzeitigkeit |
obligari obligarier
|
verhindert werden |
| Vorzeitigkeit |
obligatum esse
|
verhindert worden sein |
| Nachzeitigkeit |
obligatum iri
|
künftig verhindert werden |
Imperative
Imperativ I
| |
Latein |
Deutsch |
| 2. Person Singular |
obliga
|
verhindere! |
| 2. Person Plural |
obligate
|
verhindert! |
Imperativ II
| |
Latein |
| 2. Person Singular |
obligato
|
| 3. Person Singular |
obligato
|
| 2. Person Plural |
obligatote
|
| 3. Person Plural |
obliganto
|
Gerundium
| |
Latein |
Deutsch |
| Nominativ |
obligare
|
das Verhindern |
| Genitiv |
obligandi
|
des Verhindernes |
| Dativ |
obligando
|
dem Verhindern |
| Akkusativ |
obligandum
|
das Verhindern |
| Ablativ |
obligando
|
durch das Verhindern |
| Vokativ |
obligande
|
Verhindern! |
Gerundivum
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligandus
|
obliganda
|
obligandum
|
| Genitiv |
obligandi
|
obligandae
|
obligandi
|
| Dativ |
obligando
|
obligandae
|
obligando
|
| Akkusativ |
obligandum
|
obligandam
|
obligandum
|
| Ablativ |
obligando
|
obliganda
|
obligando
|
| Vokativ |
obligande
|
obliganda
|
obligandum
|
Plural
| Nominativ |
obligandi
|
obligandae
|
obliganda
|
| Genitiv |
obligandorum
|
obligandarum
|
obligandorum
|
| Dativ |
obligandis
|
obligandis
|
obligandis
|
| Akkusativ |
obligandos
|
obligandas
|
obliganda
|
| Ablativ |
obligandis
|
obligandis
|
obligandis
|
| Vokativ |
obligandi
|
obligandae
|
obliganda
|
Partizipien
Gleichzeitigkeit (Partizip Präsens Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligans
|
obligans
|
obligans
|
| Genitiv |
obligantis
|
obligantis
|
obligantis
|
| Dativ |
obliganti
|
obliganti
|
obliganti
|
| Akkusativ |
obligantem
|
obligantem
|
obligans
|
| Ablativ |
obliganti obligante
|
obliganti obligante
|
obliganti obligante
|
| Vokativ |
obligans
|
obligans
|
obligans
|
Plural
| Nominativ |
obligantes
|
obligantes
|
obligantia
|
| Genitiv |
obligantium obligantum
|
obligantium obligantum
|
obligantium obligantum
|
| Dativ |
obligantibus
|
obligantibus
|
obligantibus
|
| Akkusativ |
obligantes
|
obligantes
|
obligantia
|
| Ablativ |
obligantibus
|
obligantibus
|
obligantibus
|
| Vokativ |
obligantes
|
obligantes
|
obligantia
|
Vorzeitigkeit (Partizip Perfekt Passiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligatus
|
obligata
|
obligatum
|
| Genitiv |
obligati
|
obligatae
|
obligati
|
| Dativ |
obligato
|
obligatae
|
obligato
|
| Akkusativ |
obligatum
|
obligatam
|
obligatum
|
| Ablativ |
obligato
|
obligata
|
obligato
|
| Vokativ |
obligate
|
obligata
|
obligatum
|
Plural
| Nominativ |
obligati
|
obligatae
|
obligata
|
| Genitiv |
obligatorum
|
obligatarum
|
obligatorum
|
| Dativ |
obligatis
|
obligatis
|
obligatis
|
| Akkusativ |
obligatos
|
obligatas
|
obligata
|
| Ablativ |
obligatis
|
obligatis
|
obligatis
|
| Vokativ |
obligati
|
obligatae
|
obligata
|
Nachzeitigkeit (Partizip Futur Aktiv)
Singular
| |
Maskulinum |
Femininum |
Neutrum |
| Nominativ |
obligaturus
|
obligatura
|
obligaturum
|
| Genitiv |
obligaturi
|
obligaturae
|
obligaturi
|
| Dativ |
obligaturo
|
obligaturae
|
obligaturo
|
| Akkusativ |
obligaturum
|
obligaturam
|
obligaturum
|
| Ablativ |
obligaturo
|
obligatura
|
obligaturo
|
| Vokativ |
obligature
|
obligatura
|
obligaturum
|
Plural
| Nominativ |
obligaturi
|
obligaturae
|
obligatura
|
| Genitiv |
obligaturorum
|
obligaturarum
|
obligaturorum
|
| Dativ |
obligaturis
|
obligaturis
|
obligaturis
|
| Akkusativ |
obligaturos
|
obligaturas
|
obligatura
|
| Ablativ |
obligaturis
|
obligaturis
|
obligaturis
|
| Vokativ |
obligaturi
|
obligaturae
|
obligatura
|
Supina
| Supin I |
Supin II |
obligatum
|
obligatu
|